Soms heb je dat. Een klik met iemand. Je kijkt elkaar in de ogen en denkt .. je denkt eigenlijk niks. Je voelt iets. Geen idee wat. Maar bij sommige mensen voel je je vanaf het begin meer vertrouwd dan bij anderen.

Als vrijgezel zijnde, gaat er dan snel meteen een belletje rinkelen. Het ‘he, dat klikt, je weet maar nooit of er ooit iets tussen ons gebeurt’-belletje.

Nu gebeurt er eigenlijk zelden iets. Weet ik uit ervaring omdat ik vaker zo’n klik heb. En een volgende keer die klik ineens weg kan zijn. Of de ander geen vrijgezel blijkt te zijn. Of je ziet elkaar nooit meer. Of pas jaren later weer.

Pas geleden was ik op een feest in een andere stad. En daar had ik het gevoel zo’n klik te hebben met een jongen. We hebben zo nu en dan gekletst. De avond eindigend met ‘misschien tot een volgende keer.’

En vandaag hoorde ik van een vriend die dat feest gaf dat hij over een paar weken in mijn stad zal uitgaan. En hij die andere jongen misschien ook mee gaat vragen ‘omdat hij helemaal weg van me was.’

Nu bedoelt hij dat waarschijnlijk niet zo groots als dat hier kan klinken. Die ander voelde die klik dus ook. En of hij inderdaad mee komt. Of dat er ooit iets gaat gebeuren. Dat zal de tijd leren.

Maar ik vormde een glimlach op mijn gezicht. En ik genoot van het onverwachte indirecte complimentje.