Door de stemwijzer die ik vandaag eens raadpleegde, besefte ik me dat ik het wat een stelling betreft roerend eens ben met partijen waar ik verder eigenlijk niks mee heb.

De zondagsrust.

Alhoewel ik zelf niet gelovig ben, vind ik de zondagsrust wel wat hebben.

Vroeger was de zondag een lege dag, waarin er weinig gedaan en niks gekocht kon worden.

De stad was leeg en uitgestorven en als je niet handig je boodschappen had gedaan, zat je met je restjes uit de koelkast of de friettent opgescheept.

En dat had wel wat.

Zo’n dag waarin je niet zo veel kon. Zodat bepaalde handelingen automatisch naar de maandag moesten worden doorgeschoven.

Dat gaf me wel een bepaalde rust.

En ik denk dat het in dit jachtige leven meer mensen rust kan geven.

Niet persé om aan God te denken. Maar bijvoorbeeld een dagje aan jezelf.