Mede door het werken aan mezelf, veranderen er dingen aan mezelf. Logisch, als je alles wat je doet, deed, vind, vond, voelde, voelt, wilde en wilt onder de loep wordt genomen.

Het is een soort onderhuidse borreling die plaatsvindt. En van daaruit reageer ik soms anders dan gewoonlijk. Komen er net iets andere opmerkingen. Een andere manier van reageren. Zelf voel ik het en ben me er bewust van.

De mensen om me heen kunnen niet zien of voelen wat er binnen in mij borrelt. Maar merken veelal onbewust wel op dat er iets anders is.

En zo kan je ineens gevraagd worden of je soms een slechte bui hebt. Omdat je een heel eerlijke reactie geeft tegen iemand die dat niet zo van je is gewend. Waardoor ik me ineens besef dat ik eerder vaak op een gewenste manier reageerde. Om die ander tegemoet te komen.

Het is geen kwestie van een slechte bui. Ik word gewoon steeds eerlijker naar mezelf. En dus ook naar anderen. En het dringt ineens goed tot me door dat niet iedereen daar tegen zal kunnen. En dat er inderdaad dingen en vriendschappen in mijn leven zullen gaan veranderen. Raar. Spannend. En blijkbaar nodig.