Ieder mens heeft zijn eigen belevingswereld. Zijn eigen gedachten, ervaringen, logica en levenshouding. Met dat altijd op de achtergrond aanwezig is het eigenlijk een hele kunst dat we elkaar meestal gewoon begrijpen.

"Ben je thuis?"

"Ja."

"Oh, want ik heb nogal wat tijd tussen twee afspraken in, dus kan wel even thee komen drinken."

"Nou, ik ben wel thuis, maar ben met van alles bezig en heb verder geen zin in bezoek."

"Oh.. ok."

Vaak stelt een mens de verkeerde vragen, bedenk ik me. Een mens stelt een vraag, maar wil vaak net iets anders weten. Of stelt soms niet eens een vraag, maar wil wel een antwoord.

Ben je thuis? - Kan ik even langskomen?

Ga jij daar ook naartoe? - Kan ik met jou mee?

Ik zou die film graag eens willen zien - Zullen we samen naar die film gaan?

Het duurt nog een uur voordat je trein gaat toch? - Blijf gewoon nog even hier

Ik heb een nieuwe bril op - Vind je dat ie leuk staat?

En soms bedoelt een mens juist precies wat ie zegt. Het is eigenlijk echt een kunst dat we elkaar zo vaak begrijpen. Of denken te begrijpen. Want zeker weten doe je het niet altijd.