Plannen wordt het woord van de komende tijd.

Misschien wel voor de rest van mijn leven.

Het lanterfanten, het uitstellen, het altijd maar zien wat de dag brengt, de dingen doen wanneer ze uitkomen: het werkt niet meer voor me.

Tenminste, ik sta nu op zo'n punt in mijn leven dat ik besef dat dingen plannen zowaar voordelen op kan leveren. Dat ik daardoor misschien wel juist aan meer dingen ga toekomen in plaats van minder. Dat het toch wel efficient is en me daardoor juist meer rust kan geven.

De komende dagen ga ik beginnen met de dingen plannen en ondertussen de oude, losse rafels wegwerken en doen. Ik hoop dat de zin 'moe, maar voldaan' voortaan vaker op mezelf van toepassing zal zijn.