Het went.
En het blijft vervelend.
Om altijd iets te knoeien op iets wat je net aan hebt. Of bewust aan had getrokken om ergens naartoe te gaan.
Gesmolten kaas. Stukje tomaat. Pastasaus. Olie. Warme chocomel. Stukje aardappel. Boterhamstukje met pindakaas. Klontje boter met stukjes hagelslag. Druppels soep. Beetje biogarde.
Geregeld mist een stukje eten zijn doel en komt het op een kledingstuk in plaats van in mijn mond terecht.