Een van de leuke dingen van vrijwillig werken bij de concertzaal is, dat ik regelmatig naar concerten ga. Kwestie van gemak en gratis en gezellig.
Deze week maar liefst twee memorabele concerten.
Waar ik weinig woorden aan wil besteden, ik wil ze echter wel beiden even genoemd hebben.

Gisteren het energieke concert met een zaal vol enthousiaste mensen en een goede sfeer waar je u tegen zegt: Arrested Development ken ik al van jaren terug en gisteren bleken ze nog alive, kicking en bezielend te zijn.

Vandaag het concert van Man Man. Vijf Amerikanen in witte kleding, die er uitzagen alsof ze of zeeman of pornoster of vrolijke flip of jaren zestig-figurant waren. Vijf vrolijke, gedreven, muzikale, ontstuimige muzikanten die met een veelheid aan instrumenten mijn mond afwisselend lieten glimlachen of open lieten vallen van verbazing.

Daarna een fijn gesprek met een bekende over dromen, kansen, zingen en doelen kiezen.
En een grappig gesprek met een Amerikaanse jongen die voor een semester in Nederland is om hier te studeren.

Mijn hoofd is weer vol indrukken, gedachtes en mooie beelden.