De overheid heeft bedacht dat we voorbereid moeten zijn op een ramp. Alle soorten rampen.
Een grote brand, overstroming, vrijkomen van gevaarlijke stoffen, terroristische aanslag of langdurige uitval van stroom, gas, water of telefoon.

Als de sirene gaat, moet je naar binnen (tenzij je in het gebouw zit waar de grote brand is neem ik aan), deuren en ramen sluiten en naar de rampenzender (oftewel de regionale omroep) luisteren voor instructies. Via je draagbare radio. Die je dus standaard op de regionale omroep moet hebben afgesteld. En waarvoor je altijd batterijen in huis moet hebben. Net zoals eten en drinken voor minstens drie dagen. En lucifers in waterdichte verpakking.

Er is veel wat ik niet standaard in huis heb, maar wel zou moeten hebben. De plattegrond van de omgeving en een autokaart en een lijstje met de telefoonnummers en adressen van mogelijke schuiladressen baart me het meeste zorgen.
Ik ken helemaal niemand met een schuilkelder.

En wat als de sirene gaat en je bent in een andere stad dan waar je woont? Moet je dan zo snel mogelijk naar huis of is dat een legitieme reden of bij een willekeurig iemand te mogen schuilen met de deuren en ramen dicht?
Dat soort vragen intrigeert mij mateloos.

De overheid kan ons burgers zoveel mogelijk proberen voor te bereiden, maar een ramp is en blijft een ramp.
Leuk geprobeerd, maar niet alles valt in regels en wetten en voorbereidingen vast te leggen.