Een ruisende piep in mijn oor.
Spierpijn tot op het bot.
Verstopte neus van de verkoudheid.
Apathische sufheid door het slaaptekort.
Keelpijn gecombineerd met licht stemverlies.

Alles luid overstemd door een aanhoudende glimlach op mijn lippen.
Flarden herinneringen die steeds voorbij komen drijven.
Liedjes en bliepjes die zich afspelen in mijn hoofd.
De beelden van enthousiaste dj’s, vrolijk dansende mensen en het mooie uitzicht rondom het festivalterrein.
Het enthousiasme, het intens genieten van de muziek, de Kodak-momenten, de goede gesprekken, de vaagheid, de absurdheid, de grappen, de beleving, de vrolijkheid, de waanzin.

SonneMondSterne kwam, zag en overwon.