Na een enerverend msn-gesprek over kiezen en keuzes maken -wat mijn thema van de afgelopen dagen lijkt te zijn geworden- had ik inspiratie voor een mooi stukje over kiezen. Dat een mens altijd keuzes heeft.
Dat niet altijd zo ziet.
En zich te snel laat weerhouden door allerlei obstakels in de hersenpan in plaats van ergens voor te kiezen.

Maar de inspiratie was verdwenen toen de telefoon ging en mijn voormalige supervisor van mijn afgelopen baan -aan de telefoon bij de zorgverzekeraar- me toesprak.
Dat de markt veranderd is en ik via het uitzendbureau meteen daar aan de slag zou kunnen.
Als ik zou willen.
Hij had gehoord dat ze mensen zochten, had toentertijd zijn best gedaan om me daar aan het werk te houden en vandaar dat hij me nu belde.

Positief voor mij dat ik zo'n indruk heb gemaakt op hem.
Maar ik heb er toen wel voor gekozen om nooit, maar dan ook nooit meer dit soort werk in zo'n groot bedrijf te doen.
En dan komt het ineens wel weer op mijn pad
Keuzes, kiezen, het blijft maar doorgaan altijd.