Twee weken kneuteren op de camping in Frankrijk zijn voorbij.
Sinds een uur of twee ben ik weer in mijn eigen huisje: de was zit in de machine, de post is doorgelezen, vele mails en sites zijn bekeken, liedjes zijn geluisterd, mensen gesproken via telefoon of msn. Beetje bij beetje begin ik ook in gedachten terug te komen naar het hier en nu.

Het daar en toen was leuk, gezellig en interessant. Een gezelschap van 4 mensen met andere vakantieachtergronden, verwachtingen en interesses. Wat de hele vakantie goed samen bleek te gaan, maar tussendoor wel her en der tot een opgetrokken wenkbrauw of zucht van ergernis of verbazing heeft geleid.

Het was voor een alleenstaande en alleenwonende als mij heel boeiend om even in gezinsvorm te leven, met alle voor- en nadelen die daar bij horen. Van het gezelschap bleek ik het meeste de ochtendmens te zijn - terwijl ik dat gewoonlijk niet ben-, zodat ik de dagelijkse gang voor brood naar de campingwinkel en het eerste rondje wandelen met de hond op me nam.

Genietend en observerend heb ik de andere gezinnen en kinderen en ouders gadegeslagen. Boeiend om te zien hoe het allemaal in elkaar steekt, hoe raar sommige ouders deden, hoe grappig andere ouders met hun kinderen omgingen. Hoe de kinderen en de jongeren met elkaar omgingen en elkaar leerden kennen. Een interessant mensenspel om te observeren, tussen het zwemmen, zonnen, lezen en luieren door.

De vakantie is voorbij, de herinneringen en foto's blijven en mijn lichaam en geest maken zich langzaam klaar voor het volgende leuks: de Nijmeegse Zomerfeesten zijn begonnen!