Met een vriendin zat ik op het terras midden in de stad. In de half-schaduw zaten we midden in een gesprek over festivals, de zomer en onze plannen toen er ineens een vrouw en een man voor onze neus stonden. De man met een fotocamera. Ze waren van de plaatselijke universiteit, foto's aan het maken voor het nieuwe informatiemateriaal. En wij zaten er zo gezellig en zomers bij, of ze ons op de foto mochten zetten? Ja hoor, ga je gang. We zijn wel geen student meer. Oh, dat maakt niet uit. Klikkerdeklik. Beetje ongemakkelijk.
Nadat we de draad van ons gesprek weer gevonden hadden, gingen we maar gewoon verder kletsen. Klikkerdeklik. Uiteindelijk was de man klaar. De vrouw gaf ons haar kaartje, zodat we konden bellen en ze de foto's naar ons toe kon mailen.
Wat leuk dat we er gezellig bij zaten dat ze ons zomaar op de foto wilden zetten.
En ineens drong het tot ons door dat we volgend schooljaar misschien op de brochures staan om nieuwe studenten te lokken. Worden we zowaar semi-bekend.