Het ietwat vervreemde gevoel dat ik de afgelopen dagen zoiezo al had, wordt versterkt doordat ik sinds gisteren met mijn voorgaande bril op mijn neus rondloop. Toen zondag bleek dat mijn bril ergens tussen de uitgaansplek in Utrecht en Den Haag uit mijn bezit was geraakt, bleef de gehele dag de zonnebril op sterkte op mijn neus. Gezien het weer, had ik dat ook niet anders gewild.
Maar het is toch even wennen nu. Mijn vorige bril heeft weliswaar precies dezelfde sterkte, maar toch kijkt het anders. Een andere vorm glazen en mijn ogen hebben de tijd nodig om daar weer aan te wennen. Ergens heel vervelend en ergens past het allemaal juist wel in deze zomer-vlucht-vakantie-achtige - gevoelens die ik in me heb.