Een middag boerengolven tijdens een familiedag bleek superleuk en vermakelijk, maar zeer zeker niet goed voor mijn lichaam. Het banjeren door de weilanden, het kracht zetten met heel je lichaam om de bal zo hard mogelijk te laten bewegen en de aandrang om tot twee keer toe een radslag te maken in het gras, leverde uiteindelijk een ietwat uitgerekte, pijnlijke beenspier op.

Na de familiedag was het uiteraard weer tijd om te dansen. De betreffende spier zorgde ervoor dat ik niet zo uitbundig kon doen als de muziek soms vroeg, dat bepaalde bewegingen beter achterwege gelaten konden worden én dat ik voor de verandering zowaar heel soms ben gaan zitten. Het plezier was er echter niet minder om! Toen mijn weekend ineens ook nog een enthousiaste ‘in the heat of the moment’ rollenbollende zoengebeuren bleek te bevatten, leek mij dit het actiefste weekend in het jaar tot nu toe.

Mijn lichaam werd dan ook wakker met spierpijn in zowat alle spieren die ik heb en het gevoel lichtjes overreden te zijn door een wals.

En een napretglimlach die de hele dag niet echt weg bleek te gaan.