Tijdens het opruimen bedacht ik me waarom ik dingen het liefst allemaal binnen oogbereik houd: anders vergeet ik soms gewoon dat ik ze heb.
Zo was ik bijna vergeten dat ik een overheerlijk toetje onderin een la van mijn koelkast had gestopt.
En in een laatje in mijn douche vond ik pas maar niet ??n, maar liefst twee nieuwe opzetborstels voor mijn elektrische tandenborstel.
Op dat gebied voel ik net een kind: wat ik niet zie, bestaat niet.

Fijn, om eindelijk een goed excuus te hebben om slecht te zijn in opruimen.