Het is altijd even schrikken.
En het wekt geheid irritatie op bij mij.
Als iemand in een rij z? dicht op me gaat staan, dat ik de neiging krijg om mijn elleboog in Lee Towers-stijl plotsklaps naar achteren te bewegen.
Een beetje ruimte kan geen kwaad.
En de rij gaat ook niet ineens sneller.
Of is korter.
Want dat lijken die mensen te denken: dat de rij korter is als je allemaal als sardientjes dicht tegen elkaar aan gaat staan.