In mijn opschrijfboekje bladerde ik terug tot precies ??n jaar geleden.
Soms doe ik dat.
Om erachter te komen dat sommige dingen nooit zullen veranderen en andere dingen bijna vergeten zijn.
In het echt. In mijn hoofd.

Precies een jaar geleden was ik nu op weg naar Zweden.
Een jaar geleden alweer.
Dat ik door mijn herinneringen aan mijn jaar wonen daar liep. Zweeds brabbelde. De verse baby van een van mijn vriendinnen daar vasthield. Me voornam om dingen anders te doen als ik weer terug in Nederland zou zijn.

Mijn slaapzak ligt nog steeds bij de mensen waar ik toen mee ben gereden.
En de kaartjes die ik later wilde sturen naar mijn vrienden daar, zijn nog steeds ongeschreven.

Een jaar lijkt lang, en tegelijk zo kort.