Mijn hoofd zit vol ideetjes, gedachten en spinsels.
Maar ze lijken allemaal kant noch wal te raken na het vorige stukje.

De dood is en blijft een beladen iets.

Niet zo gek, als je bedenkt dat het leven dan ophoudt. Sommigen zijn van mening dat er niks meer daarna komt. Anderen denken van wel.
Maar hoe dan ook houdt dit leven, in dit lijf gewoon op na de dood.
Samen met je geboorte het enige dat vaststaat in een leven.

De problemen die zich tussen die twee gebeurtenissen plaatsvinden, hebben bij voorbaat minder impact.

Alleen voelt dat soms heel anders.
Kan het zomaar ineens best voelen alsof de druk die je voelt, z? groot is, dat je jezelf afvraagt waar te beginnen, hoe het te veranderen, waar de nadruk op te leggen, waar aandacht aan te geven.
Hoe je leven te leiden.