Ik was in mijn lijf en leden net aan het wennen aan het vaste, drukke leven dat ik in ieder geval de komende maanden zal hebben.
Veel werken, geen mogelijkheid om vrij te krijgen en de meeste vrije gaatjes volgepropt met uit de hand gelopen hobby?s als schrijven, muzieksite-mensen co?rdineren en nog meer dingen die voornamelijk met dansen en uitgaan te maken hebben.
De voordelen van even vast en -voor mijn doen- veel geld verdienen en de interesse om eens te ondervinden hoe dit soort leven me nou zou bevallen had ik voorop gesteld.

Tot ik net gebeld werd.
Door iemand van mijn oude stage/vrijwilligers/1-jaar-werk-in-buitenland-plek.
Of ik tijd en zin had om mee te werken aan een project in Berlijn?
Heel veel zin.
Helemaal geen tijd.
?Ik ben aan het werken en zit er even helemaal aan vast? hoorde ik mezelf zeggen.
Heel erg jammer.

Dit ene telefoontje maakte me in een klap weer duidelijk waarom ik het zo jammer kan vinden om vast te zitten aan dingen op werkgebied.
Ik heb niet zoveel met zekerheid en vastheid, hou liever ruimte voor spontane, onverwachte dingen.