Net zomin ik er aan denk om dingen weg te gooien of te vervangen die ik al heel lang heb, sta ik er ook niet zomaar bij stil om bepaalde vastgeroeste gewoontes en gedachtegangen eens los te laten of aan te passen.

Ik wacht tot ze uit elkaar vallen, gaan haperen of echt niet meer blijken te werken.

Ik zou het mezelf moeten gunnen om een stapje vooruit te kijken.