Na een wederom suffe werkdag, ging ik na het eten met gezwinde spoed naar de bieb, om daar mijn ultieme hobby te beoefenen: mijn hoofd leegmaken door tijdschriften te lezen.

Daarna zat er ineens het idee in mijn hoofd om naar de film te gaan. Al peinzend over wel of niet te gaan, liep ik voorbij de film-kassa en zag dat een vriend van mij daar aan het werk was.

Even hoi zeggen. Ik kreeg te horen dat een vriendin van mij met een vriendin van haar net kaartjes hadden gekocht voor de sneak van die avond en dat het een Zweedse film was en dat ik ook maar gewoon moest gaan.

Hop, snel het caf? in gerend om hoi tegen vriendin en co. te zeggen en vragen welke zitplaatsen zij hadden en hop, terug naar de kassa om een kaartje voor de stoel naast hun te kopen.

En toen? begon de film.
S? som i himmeln.

Wat een geweldig mooie, ontroerende, spannende, dramatische en meeslepende film!

Mooi om te zien hoe mensen kunnen inspireren, verbazend om te zien dat mensen zoveel kunnen verzwijgen, goed om te zien dat mensen kunnen veranderen, grappig om te zien hoe mensen hun vreemde trekjes hebben.