Zo?n iemand waar je nooit hele verhalen mee deelt, maar waar je wel altijd gedag tegen zegt, als de tijd en ruimte het toelaten gevolgd door een paar extra zinnen conversatie.

Die ander is net te ver weg om al gedag te zeggen. Je twijfelt of je alvast met een blik van herkenning die ander aan zal gaan kijken. Of dat je nog even enthousiast naar de inhoud van je tas/ je schoenveters/ de mosbegroeiing tussen de tegels/ de wolken kijkt, zodat je een paar centimeter voordat jullie elkaar gaan kruisen, je je blik weer vooruit kan werpen en je wenkbrauwen verrast de lucht in kan laten gaan, gevolg door een enthousiaste ?hoi?.

Die ander vraagt zich hetzelfde af, de kans is groot dat jij besloten hebt om vast glimlachend te kijken, terwijl de ander zich net in de mosbegroeiing gaat verdiepen.

Eindelijk is het zover dat jullie beiden dicht genoeg bij elkaar in de buurt zijn gekomen en dan? blijkt het alleen maar iemand te zijn die heel erg lijkt op die ene bekende.