Sommige dingen zijn niet te verklaren.
En toch gebeuren ze.

Zo had ik 2 weken geleden mijn fiets met 2 sloten op slot gezet, maar nergens aan vast, voor het danscaf? waar ik was. Toen ik uren later terug bij mijn fiets kwam, was mijn fiets een stukje verplaatst en zat mijn kettingslot om een hek heen.
Raar.

Eerder, zo?n 6 weken geleden, bleek na afloop van een avond dansen in mijn concertzaal, dat mijn fiets er niet meer stond. Ik keek rechts, ik keek links, ik keek overal, maar mijn fiets was nergens te bekennen. Heel beteuterd stond ik er toen bij, met mijn fietssleutels nutteloos in mijn handen.

Het was laat, ik was niet al te wakker, thuis stond een reservefiets en ik kon bij een leuke jongen achterop, dus op dat moment zag ik het probleem er nog niet echt van in.

In de week na die zaterdag heb ik regelmatig het terrein rondom de concertzaal grondig bekeken, kijkend of mijn fiets misschien verzet was, of in elkaar getrapt ergens in de bosjes terecht was gekomen. Maar helaas.
Vanaf die avond ben ik mijn reservefiets, die dus ineens was opgeklommen naar enige fiets, in het fietsenstallingschuurtje van de concertzaal neer gaan zetten. Tot nu toe zette ik mijn fiets daar nooit neer, omdat het nogal achteraf ligt en ik er niet zo graag alleen heen loop in het donker, midden in de nacht.

In de loop der weken bleek mijn enige fiets een enorm krakding. Hij fietst heel zwaar en een van de twee trappers zit heel scheef en zorgt ervoor dat je alleen vooruit komt als je al je kracht zet op de andere trapper. Uitermate vermoeiend en pijnlijk voor de kuiten aan die kant.

Steeds was ik van plan om ergens een tweedehandsfiets te kopen, maar ik kan dingen nogal uitstellen, dus het kwam er niet van?

Gisteravond moest ik weer eens werken in de concertzaal en toen ik mijn enige fiets had neergezet in het fietsenstallingschuurtje en terug naar de deur liep, zag ik daar ineens mijn gejatte fiets staan.
In een fietsenrek, helemaal heel en helemaal op slot met mijn eigen sloten.

De afgelopen weken ben ik heel vaak in dat schuurtje geweest en niet eerder had ik mijn fiets daar zien staan, terwijl het in zijn onlogischheid me logisch lijkt dat deze daar die 6 weken lang heeft gestaan.

Wie of wat heeft mijn fiets daar neergezet? En hoe? En waarom? En wanneer? En hoe? En waarom?

Gisteren kwamen we uit op twee theorie?n.
Er zit een gemene andere persoonlijkheid in mijzelf, die me tijdelijk een black-out geeft en zorgt dat ik rare dingen doe met mijn eigen fiets.
Of iemand in de stad vindt het leuk om onverklaarbare dingen met mijn fiets te doen.

* twilight zone muziekje*