Zonder zou het leven echt een stuk minder zin hebben voor mij.
Zeker de helft van mijn bezigheden zouden dan niet meer kunnen.

Maar de lijn tussen haat en liefde is soms erg dun, soms kan ik dan ook niet kiezen en zou ik willen dat muziek me gewoon niet zoveel deed.

Bijvoorbeeld als ik van plan ben om op te ruimen, als een razende tornado door mijn huis te gaan, stofzuiger in de ene en vuilniszak in de andere hand, zodat het tezamen een leefbaarder geheel zal worden.

Ik blijf echter steken op welke muziek mij daarin zal begeleiden.
Dat komt nogal nauw namelijk.

Bij mooie gitaarliedjes kan ik ineens in een melancholische bui geraken en zomaar gaan mijmeren en oude dagboeken doorlezen en herinneringen aan vakanties in Frankrijk naar boven laten komen.
Als de muziek te energiek blieperig wordt, is de kans groot dat ik door mijn kamer ga dansen, op internet foto?s van leuke feesten ga zoeken en bekijken en mijn gedachten afdwalen naar mensen die ik heb leren kennen en de indruk die zij op mij hebben gemaakt ?of juist niet- en de leuke dingen die allemaal nog komen gaan.

Muziekjes die de ene dag zorgen voor opruimstemming, zorgen een ander moment voor hele andere stemmingen.

De ene dag is daarnaast ook de andere niet en mijn innerlijke gemoedstoestand al helemaal niet.