Kan je het je nog herinneren?
De tijd zonder mobiele telefoons?

Dat je thuis kwam en op de voicemail of antwoordapparaat berichten hoorde van mensen die je uren geleden hadden gebeld, terwijl je niet thuis was.
Dat, als je een jongen leuk vond en je had zijn nummer gekregen, je dan naar dat huis ging bellen en je met een beetje pech een van de ouders aan de lijn kreeg en je maar hoopte dat hij of zij niks raars zou vragen.
Dat je van tevoren met mensen afsprak voor terras of uitgaan of samen winkelen. En als diegene dan te laat was, je dan gewoon even bleef wachten.
En als je met niemand had afgesproken en je kon niemand via de vaste telefoon bereiken, dan ging je gewoon op pad en kijken of je iemand tegenkwam op terras of caf?.
Dat je een vriendin belde die in een studentenhuis woonde en je dan een bericht achter liet bij de huisgenoot die opnam en je er maar vanuit ging dat die boodschap op een briefje werd geschreven en bij je vriendin terecht zou komen.
Dat je de laatste nieuwtjes en roddels soms pas uren of dagen later hoorde, in plaats van meteen via een sms.
Dat je wat meer geduld had en niet alles meteen wilde regelen, vertellen of afspreken.