Mijn hoofd is zo vol dat het er leeg van lijkt te zijn.
Op een goede manier welteverstaan.

Ik voel me fijn, ik voel me vrij, ik voel me in een veranderende fase, ik voel dat mijn beide benen meer op de grond staan.

In mijn hoofd is een duidelijk beeld van het hoe en waarom.
Het verschil tussen nu en eerst.
Hoe anders iets kan zijn, puur omdat je ergens anders in staat.
Zo simpel zou het zomaar kunnen zijn.

Een hoofd, zo vol van de indrukken en gedachtes en conclusies dat de woorden me tekort schieten om het helder uit te leggen.