Het lijkt me fijn als er een pauze-knop op mijn gedachten zou zitten.
Als ik dan aan zou voelen komen dat ik te veel over iets of iemand na ga denken, dan druk ik op die pauze-knop.

Rustig lijkt me dat.

Dat zou me schelen dat ik soms niet goed in slaap kan komen, omdat de hersenbrij overuren maakt. Of dat ik na pas een paar uren slaap ineens alweer wakker wordt door iets en de hersenen meteen weer op volle kracht aangaan. Of juist bijna niet wakker kan worden, omdat mijn gedachten het aan mijn onderbewuste hebben doorgeschoven en ik daardoor erg intens aan het dromen ben.

Ik ben blij dat ik een denkend mens bent, laat ik dat er even duidelijk bij zeggen.

Maar soms kan ik niet ophouden met denken. Aan gebeurtenissen. Bepaalde mensen. Sommige situaties. Hoe ik dingen aan zou kunnen pakken. Waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe.

De zondag sloot ik zo af.
De maandag wil ik beginnen met de druk op de pauze-knop.