"Jeetje, zie mij ineens openhartig zijn hier"

Begin deze week heb ik een jongen een smsje gestuurd. Het is een jongen die ik sinds een tijdje ken van het uitgaan. We lachen samen, kletsten samen tot laat in de nacht en doen grappige dansjes samen. Vanaf dat ik hem leerde kennen, klikte het. En ik wil hem graag beter leren kennen. Om te kijken of we ook iets te zeggen hebben buiten de uitgaanswereld- en sfeer. Zou me leuk lijken.

Een paar weken geleden hebben we nummers uitgewisseld en sindsdien sms-en we weleens. Dus heb ik hem begin deze week een smsje gestuurd, waarin ik enigszins terloops probeerde te vragen of we eens iets zouden drinken ofzo samen. Zo?n dingen doe ik normaal niet zo snel. Ik kan heel dapper zijn, maar op dit gebied ben ik een heuse afwachter.
En nu heb ik nog steeds niks teruggekregen?

Nu ben ik een positieveling, fantast en realist in een en ik kan dus wel 101 redenen bedenken waarom hij (nog?) niks terug heeft laten horen.

Hij is er van geschrokken en durft niks terug te sms-en.
Net dit smsje is niet aangekomen bij hem.
Hij wilt niks verder en denkt dat duidelijk te maken door maar niks terug te sturen.
Hij heeft moeite om een leuk antwoord te verzinnen en is daar nog mee bezig.
Zijn telefoon is net deze week gejat.
Hij is gewoon niet zo snel deze keer.

Ik doe ondertussen mijn ding, maar denk hier wel soms aan. Uiteraard. En hoop dat ie in ieder geval iets van zich laat horen. Of dat ik ?m snel weer tegenkom.
Om te ontdekken of ik misschien door deze aktie iets gezelligs verknald heb door zo?n sms te sturen, doordat er nu zo?n rare sfeer tussen ons in kan gaan staan.
Misschien gaan we gewoon ook op dezelfde voet verder als we elkaar weer zien.

Wordt vervolgd? hopelijk eerder dan later?