Het blijft een vreemde dag, die zondag. Daarom schrijf ik er wel vaker over. Zoals hier. En hier.
Daar kan de zondag zelf niet echt iets aan doen trouwens. Het komt meer door die andere dagen en de dingen die ik dan doe.

Mijn weekenden zitten zo goed als altijd vol. Met veel muziek, mensen, dansen of daartussen werken. In die avonden en nachten lijkt de hele wereld open te liggen, alles lijkt mogelijk, geen idee wie ik ga ontmoeten en met wie ik allemaal ga kletsen en wie weet hoe laat en waar de zaterdagnacht eindigt.

De zondag is voor mij vaak zo?n dipjes-dag. De spanning en de mogelijkheden lijken voorbij. Ofzo.

Sinds vorige week heb ik mezelf voorgenomen om op zondag niet meer suf op de bank te hangen vanwege het slaapgebrek dat ik ieder weekend opbouw. Zo ging ik vorige week op een terrasje eten met een vriendin. En vandaag is het plan om met wat vrienden te gaan bbq-en.

Een traditie op de zondag die ik voor mezelf nu al in ere wil houden. Even heel iets anders, terug naar de dagelijkse realiteit is eigenlijk wel zo gezond na al dat nachtleven met geheel eigen logica, waarheid en omgangsvormen.