Terwijl ik gisteren tijdens de eerste trainings- opleidingsdag van mijn nieuwe werk de hele dag mijn best deed om actief op te letten, ik heb niet altijd een even grote concentratie, dwaalden mijn gedachten zo nu en dan even af.

Het leuke weekend en de mensen die ik om me heen had kwamen allemaal even voorbij in mijn hoofd.

Mijn gedachten en aandacht werden echter voornamelijk afgeleid door de stoel waarop ik zat. Best een mooie en voor de meeste mensen zit het vast geweldig, maar deze stoel was totaal niet geschikt voor een klein meisje als ik.
Ik kan bijna nooit echt met mijn voeten bij de grond, maar bij dit exemplaar werd het me wel heel lastig gemaakt.

De drie standen die het meest praktisch bleken, waren: schuin op de stoel zitten met mijn benen naar rechts; in kleermakerszit ?f met ??n been opgetrokken zodat die voet op het zitgedeelte stond.

En het drong ineens tot me door dat kleine mensen gewoon een stuk moeilijker charmant op een stoel kunnen zitten dan de langere medemens.