Zo, dat was het dan weer bij baantje ??n.
Enigszins beduusd en opgelucht tegelijk liep ik deze middag van mijn inmiddels oude werk naar de bushalte toe.
Woorden zijn gezegd.
Beiden onze mening gegeven.

Ik ben blij er vanaf te zijn, want het was zo niet mijn ding, mijn werkomgeving, mijn manier van werken.

Het knaagt wel een beetje.
Omdat ik het gevoel heb dat zij van alles dat niet werkte, mij de schuld gaf.

Dat ik zelf toch ook wel had kunnen inschatten dat uiterlijk belangrijk was 'bij de soort functie en verantwoordelijkheid die daarbij hoort'.
Nou nee, zolang jullie er niet over beginnen, ga ik er niet vanuit dat het iets uitmaakt.
Dat het niet aan haar manier van inwerken kon liggen, dat ik sommige dingen traag oppakte, aangezien dat bij eerdere twee mensen wel goed ging.
Alsof iedereen precies hetzelfde is en leert.. dacht het toch niet..
Dat sommige dingen heel logisch waren, raar dat ik die niet doorhad.
Ja hallo, bij iedere baan horen andere afspraken en verwachtingen, daar is weinig universeels aan, zo'n dingen moet je afspreken, niet er vanuit gaan dat ik weet hoe zij het wil.

Ik heb al vele banen gehad en ben er steeds om verschillende redenen weggegaan, maar altijd waren ze enthousiast om me en vonden ze het jammer dat ik ging.
Behalve vandaag dus.
Even sputteren nog en het allemaal laten bezinken en dan kan ik weer verder.

Ik ga weer eens een nieuw pad in.
De zoektocht naar nieuw werk begint morgen en ik ben een optimist tot het tegendeel bewezen wordt.