Aaaaarghgtmblhmpf.
Nee, het zit me niet lekker allemaal.
Werk deze keer.
Verwachtingen.
Een bepaalde mate van representativiteit die schijnbaar van me verlangd gaat worden, maar dat hoorde ik vandaag pas. En het is een representativiteit waarvan ik me afvraag of ik me daaraan kan en wil aanpassen.
Er wordt steeds meer van me gevraagd. En het wordt niet eens echt gevraagd, het wordt me verteld. Men gaat er vanuit dat ik dat allemaal doe.
En dat tegen een heel lage loon, zo laag dat ik naast dat tweede baantje, eigenlijk nog een extra dagje ergens zou moeten werken om een beetje rond te komen.
Het leek me zo fijn om voor iets goeds te werken, maar vandaag zie ik het positieve er even niet meer in.
Wat het allemaal waard is.
Nu snel op weg naar baantje twee en het dan even laten bezinken, deze werkdag met vervelende gesprekken allemaal.
Ik weet het allemaal even niet meer.