De paar mensen die denken alles van me te weten door hier alles altijd te lezen, moet ik toch teleurstellen.
Een beetje na?ef is dat ook wel natuurlijk.

Nu weet ik natuurlijk niet precies hoe de hoofden van andere mensen in elkaar zitten, maar het lijkt me dat de gemiddelde mens toch wel aan meer dan ??n onderwerp per dag denkt.

Mijn streven is om een keer per dag hier iets neer te zetten. In geval van drukte komt er heel soms helemaal niks. En een enkele keer komen er meerdere hersenspinsels op een en dezelfde dag hier terecht.

De ene keer ga ik achter mijn computer zitten en schrijf iets over wat er op dat moment in mijn hoofd zit. Een andere keer zit er iets in mijn hoofd terwijl ik niet achter de computer zit en dan schrijf ik dat snel op een papiertje of in mijn opschrijfboekje, zodat ik er later over kan schrijven.

Mijn opschrijfboekje staat vol. Met gekke woorden, grappige gesprekken, rare gedachtes, boeiende artikelen, vreemde vertalingen op tv en nog veel en veel meer. Alles wat me opvalt om me heen, wordt opgeschreven.
En dat is veel. Want ik kijk altijd om me heen. Observeer. Registreer.
Altijd en overal.
Zie iets interessant gebeuren tussen twee mensen aan de andere kant van de straat. Hoor een flard van een gesprek en mijn fantasie gaat aan het werk. Mijn oog valt op een paar regels tekst in een tijdschrift en al mijn aandacht verschuift daar naartoe.

Mijn hersenen ratelen altijd door. Dat boekje echter, heb ik niet altijd bij me. Verspreid door mijn huisje liggen er dan ook briefjes, bierviltjes en alle soorten papier waar ik wat op heb geschreven dat ik graag wil onthouden.

Ik heb er eigenlijk niks aan, maar zo werkt het al bij mij zo lang als ik me kan herinneren. Schrijven, onthouden, noteren. Het is een soort tic. Of afwijking. Iets dat ik gewoon doe.

En nu ik deze eigen site heb, is het fijn dat er soms iets van die woorden op een publieke plaats terechtkomt. Zodat het net lijkt alsof ik het allemaal daarvoor doe.