?s Ochtends voordat ik ga werken een stukje schrijven voor hier geeft een heel vertekend beeld van mij en mijn leven bedacht ik me net.

Of ik ben net ontwaakt uit een of andere vreemde droom en zit daar helemaal vol van.

En ik ben totaal geen ochtendmens. Dus in de ochtend bekijk ik het leven wat vaker van de mismoedige en deprimerende kant.

Die stukjes gaan dus altijd over de verwarde en negatieve kanten van mijn leven.

En die zijn er natuurlijk ook wel, zoals bij ieder mens, maar daarnaast heb ik ook wel andere kanten hoor. Vrolijke. Nadenkende. Enthousiaste. Wereldvreemde. Grappige. Gewone.

Maar niet in de ochtend. Want dan heb ik nog geen zin om wakker te zijn.