Vanochtend had ik een sollicitatie bij een leuke, kleine organisatie in de buurt die vakantieweken voor gezinnen organiseert waarin een (van de) de kind(eren) heel erg ziek is. Het was een erg leuk gesprek en ook het werk lijkt me leuk. Erg afwisselende taken: administratie doen, contacten met onder andere het bestuur, de gezinnen, sponsors en de vrijwilligers onderhouden, nieuwsbrieven schrijven, website bijhouden enzovoorts.

Net kreeg ik een telefoontje dat ik het geworden ben! Dus de baan is voor mij!

Het dringt nog niet helemaal tot me door besef ik me..

Eerst laten bezinken, dan gaan nadenken over de praktische dingen. Het is namelijk maar voor 16 uur (kans op uitbreiding later), maar dat wordt geldelijk gezien eigenlijk opgevangen door het gedeeltelijk-betaalde baantje wat ik ga doen op de plek waar ik nu als vrijwilligster werk. En ik begin volgende week al, dus voor de komende 2 weken ben ik met mijn baantje-van-nu 5 dagen in de week aan het werk.

Wel raar hoor, van de een op de andere minuut ziet mijn leven er weer geheel anders uit.