19 02 05 - 15:01
Gepost door: admin
Ritme of niet.
Zo onder de douche bedacht ik me ineens weer dat ik toch echt een heel raar en onlogisch ritme heb. Qua slapen en opstaan bedoel ik dan.
Dat andere ritme ?qua dansen en maat houden- heb ik juist wel.
Het ene ritme is een van de redenen dat het andere soort ritme zo ritmeloos als wat is.
Daarbij optellend dat ik nooit zin heb om naar huis te gaan als ik het ergens naar mijn zin heb. Daarbij optellend dat ik het ergens snel naar mijn zin heb.
Zo was ik gisteren al heel vroeg wakker voor mijn werk. En ?s avonds was het weet tijd om te gaan vrijwilligen achter de kassa bij de concertzaal. Toen de kassa dicht ging en de avond nog niet voorbij was, ben ik de zalen ingegaan om te kletsen met enkele bekenden, een beetje mee te deinen en vooral glimlachend te kijken naar al die dansen de mensen.
Er was voor de verandering een hardcore-dance-avond, dus op de muziek waarvan je ingewanden automatisch een plezierig rondje gaan bewegen in je lichaam, stond het grootste merendeel van de bezoekers te gabberen, hakken, stuiteren en mee te deinen. Wat een lol en energie straalde dat uit! Daar kan ik echt van genieten, om dat te bekijken en mee te maken.
Toen de avond voorbij was, heb ik mijn collega?s aldaar nog meegeholpen met opruimen. Nog wat blijven hangen en kletsen.
Dus tegen de tijd dat ik thuis was, had ik de 24 uur wakker net gehaald.
Vandaag lekker uitgeslapen. Het nadeel daarvan is dat ik nu tussen wakker worden en vrijwilligen achter de kassa van het filmhuis 3 ? uur thuis heb zitten. Een vrij korte tijd om wakker te worden, te ontbijten, boodschappen te doen, de overdag een beetje mee te krijgen ?n te zorgen dat ik ready-steady voor het uitgaan daarna ben, voordat ik achter die kassa ga zitten.
Maar mij hoor je niet klagen hoor. Integendeel. Ik hou niet zo van dat ene ritme in mijn leven.
En dat andere ritme is dat ritmeloze bestaan meer dan waard.
Dat andere ritme ?qua dansen en maat houden- heb ik juist wel.
Het ene ritme is een van de redenen dat het andere soort ritme zo ritmeloos als wat is.
Daarbij optellend dat ik nooit zin heb om naar huis te gaan als ik het ergens naar mijn zin heb. Daarbij optellend dat ik het ergens snel naar mijn zin heb.
Zo was ik gisteren al heel vroeg wakker voor mijn werk. En ?s avonds was het weet tijd om te gaan vrijwilligen achter de kassa bij de concertzaal. Toen de kassa dicht ging en de avond nog niet voorbij was, ben ik de zalen ingegaan om te kletsen met enkele bekenden, een beetje mee te deinen en vooral glimlachend te kijken naar al die dansen de mensen.
Er was voor de verandering een hardcore-dance-avond, dus op de muziek waarvan je ingewanden automatisch een plezierig rondje gaan bewegen in je lichaam, stond het grootste merendeel van de bezoekers te gabberen, hakken, stuiteren en mee te deinen. Wat een lol en energie straalde dat uit! Daar kan ik echt van genieten, om dat te bekijken en mee te maken.
Toen de avond voorbij was, heb ik mijn collega?s aldaar nog meegeholpen met opruimen. Nog wat blijven hangen en kletsen.
Dus tegen de tijd dat ik thuis was, had ik de 24 uur wakker net gehaald.
Vandaag lekker uitgeslapen. Het nadeel daarvan is dat ik nu tussen wakker worden en vrijwilligen achter de kassa van het filmhuis 3 ? uur thuis heb zitten. Een vrij korte tijd om wakker te worden, te ontbijten, boodschappen te doen, de overdag een beetje mee te krijgen ?n te zorgen dat ik ready-steady voor het uitgaan daarna ben, voordat ik achter die kassa ga zitten.
Maar mij hoor je niet klagen hoor. Integendeel. Ik hou niet zo van dat ene ritme in mijn leven.
En dat andere ritme is dat ritmeloze bestaan meer dan waard.
Eén reactie
Kon me vroeger al schuldig voelen als ik te lang op bed bleef liggen, maar da's nu wel over! En ik hoef niemand iets uit te leggen mocht ik het ergens naar mn zin hebben en ik kom heel laat thuis!
karin (URL) - 20-02-’05 11:32