02 02 05 - 08:48
Gepost door: admin
Pret en spanning
Gisteren vroegen wat vrienden aan me waarom ik zo vaak over voorpret schrijf en zelden over de echt gebeurde pret, de zogenoemde napret.
Los van het feit dat ze gewoon enorm nieuwsgierig zijn ?n niet door schijnen te (willen) hebben dat er zoveel in mijn hoofd of in het echt gebeurt op een dag (oftewel: niet alles wat ik denk of meemaak komt hier te lezen te staan) is napret meestal niet zo interessant te beschrijven als de voorpret.
In voorpret zit namelijk een hoop spanning, nieuwsgierigheid, hoopvol vooruitkijken, je hebt geen idee welke kant iets op gaat: alles kan nog gebeuren!
Als iets gebeurt of geweest is, is de spanning er meestal wel vanaf. Je weet wat er is gebeurt, hoe iets is gelopen. Vaak zit er een hoop gevoel en beleving bij de belevenis en dat valt heel moeilijk mooi in woorden om te zetten heb ik gemerkt.
Soms is het ook net andersom. Dan heb je zoveel voorpretspanning om iets, dat je dat onmogelijk in woorden om kan zetten. Of wordt dat bij voorbaat zo persoonlijk en kwetsbaar, dat je dat niet meteen met iedereen wilt delen.
Dat soort gebeurtenissen blijken bij een leuke uitkomst juist wel goed materiaal om in woorden om te zetten. Om de achterafspanning eruit te laten.
Voorpret(spanning) genoeg in mijn leven, dus je hoort nog van mij?
Los van het feit dat ze gewoon enorm nieuwsgierig zijn ?n niet door schijnen te (willen) hebben dat er zoveel in mijn hoofd of in het echt gebeurt op een dag (oftewel: niet alles wat ik denk of meemaak komt hier te lezen te staan) is napret meestal niet zo interessant te beschrijven als de voorpret.
In voorpret zit namelijk een hoop spanning, nieuwsgierigheid, hoopvol vooruitkijken, je hebt geen idee welke kant iets op gaat: alles kan nog gebeuren!
Als iets gebeurt of geweest is, is de spanning er meestal wel vanaf. Je weet wat er is gebeurt, hoe iets is gelopen. Vaak zit er een hoop gevoel en beleving bij de belevenis en dat valt heel moeilijk mooi in woorden om te zetten heb ik gemerkt.
Soms is het ook net andersom. Dan heb je zoveel voorpretspanning om iets, dat je dat onmogelijk in woorden om kan zetten. Of wordt dat bij voorbaat zo persoonlijk en kwetsbaar, dat je dat niet meteen met iedereen wilt delen.
Dat soort gebeurtenissen blijken bij een leuke uitkomst juist wel goed materiaal om in woorden om te zetten. Om de achterafspanning eruit te laten.
Voorpret(spanning) genoeg in mijn leven, dus je hoort nog van mij?
twee reacties
LL (E-mail) - 02-02-’05 09:11