26 01 05 - 11:15
Gepost door: admin
De rust is niet aan mijn kant
Vandaag was ik van plan om geconcentreerd met mijn werk bezig te gaan. Maar het is me niet gegund.
Deze baan heb ik vanaf januari en het is tijdelijk, voor 4 maanden. Het is een klein bedrijf, mijn enige collega?s zijn de twee oprichters. Zij helpen in grote gebouwen (zoals scholen) met et beter afstellen van alle verwarmingen en ze geven ook cursussen aan monteurs. Ik ben er voor de algemene ondersteuning, omdat ze het heel erg druk hebben deze maanden.
De eerste werkweek voelde ik me niet zo in mijn hun, omdat ik het werk vrij saai en simpel vond. Ik vond ook dat ze beide zoveel energie kosten om om mij heen te hebben.
De tweede werkweek begon ik mijn draai te vinden en ben ik ook een dag mee geweest op locatie. Dat was vermoeiend, maar leuk. Ik voelde me ook echt nuttig voor het bedrijf die dag.
De derde werkweek leek ik steeds zelf te moeten zoeken naar werk en had k het idee dat ze zich niet echt raad wisten met mij, hun eerste en enige werkneemster.
Vandaag is mijn vierde werkweek begonnen (ik werk 3 dagen) en vandaag ben ik de hele dag alleen. Vol goede moed stapte ik hier vanochtend binnen. Maar een van mijn twee collega?s kwam even hier voordat hij op weg moest om een cursus te geven, om het met mij ergens over te hebben.
Het blijkt namelijk dat de andere collega al het een en ander heeft meegemaakt in zijn leven, zowel op persoonlijk vlak als qua ziektes. En sinds januari blijkt hij weer last te hebben van iets. Hij is namelijk manisch. Met als gevolg dat mijn beide collega?s botsen en de betreffende collega helemaal slecht is in plannen, overdragen en samenwerken. En hij is net degene die ik het meeste zou moeten ondersteunen.
Fijn is dat. Het verklaart wel waarom ik me zo ongemakkelijk en lichtelijk misplaatst voelde hier. Maar wat nu?.
Mijn collega vertelde het mij, omdat hij vindt dat ik er goed over na moet denken of ik wel in deze omgeving wil en kan werken. Want het lijkt wel weer de goede kant op te gaan, maar hij kan ook niet voorspellen hoe het allemaal gaat lopen. Zelfs als alles misloopt met die ene collega, is er op zich wel genoeg werk te doen voor mij.
Maar hij wilt dat ik de situatie weet, zodat ik er over na kan denken of ik dit wil en kan. Het is een klein bedrijfje, dus je kan niet om elkaar heen. En ik ben zoiezo al iemand die vrij gevoelig is voor de algemene sfeer en stemmingen van anderen.
Dus daar gaat mijn vastberaden werksfeer van vandaag. Al voelde ik me de afgelopen weken niet zo op mijn plek, is was vastbesloten om er gewoon iets van te maken.
Nu ben ik helemaal afgeleid en probeer me te bedenken hoe ik hier een goede keuze in kan maken. Ik hoop op een teken, een sein, de gouden tip, het ultieme idee, de goede suggestie.
Om de spanning op te voeren, eind deze week loopt de proefmaand af.. De maand waarin zowel werkgever als werknemers kunnen zeggen ?nou, dit werkt niet helemaal, laat maar!?
Deze baan heb ik vanaf januari en het is tijdelijk, voor 4 maanden. Het is een klein bedrijf, mijn enige collega?s zijn de twee oprichters. Zij helpen in grote gebouwen (zoals scholen) met et beter afstellen van alle verwarmingen en ze geven ook cursussen aan monteurs. Ik ben er voor de algemene ondersteuning, omdat ze het heel erg druk hebben deze maanden.
De eerste werkweek voelde ik me niet zo in mijn hun, omdat ik het werk vrij saai en simpel vond. Ik vond ook dat ze beide zoveel energie kosten om om mij heen te hebben.
De tweede werkweek begon ik mijn draai te vinden en ben ik ook een dag mee geweest op locatie. Dat was vermoeiend, maar leuk. Ik voelde me ook echt nuttig voor het bedrijf die dag.
De derde werkweek leek ik steeds zelf te moeten zoeken naar werk en had k het idee dat ze zich niet echt raad wisten met mij, hun eerste en enige werkneemster.
Vandaag is mijn vierde werkweek begonnen (ik werk 3 dagen) en vandaag ben ik de hele dag alleen. Vol goede moed stapte ik hier vanochtend binnen. Maar een van mijn twee collega?s kwam even hier voordat hij op weg moest om een cursus te geven, om het met mij ergens over te hebben.
Het blijkt namelijk dat de andere collega al het een en ander heeft meegemaakt in zijn leven, zowel op persoonlijk vlak als qua ziektes. En sinds januari blijkt hij weer last te hebben van iets. Hij is namelijk manisch. Met als gevolg dat mijn beide collega?s botsen en de betreffende collega helemaal slecht is in plannen, overdragen en samenwerken. En hij is net degene die ik het meeste zou moeten ondersteunen.
Fijn is dat. Het verklaart wel waarom ik me zo ongemakkelijk en lichtelijk misplaatst voelde hier. Maar wat nu?.
Mijn collega vertelde het mij, omdat hij vindt dat ik er goed over na moet denken of ik wel in deze omgeving wil en kan werken. Want het lijkt wel weer de goede kant op te gaan, maar hij kan ook niet voorspellen hoe het allemaal gaat lopen. Zelfs als alles misloopt met die ene collega, is er op zich wel genoeg werk te doen voor mij.
Maar hij wilt dat ik de situatie weet, zodat ik er over na kan denken of ik dit wil en kan. Het is een klein bedrijfje, dus je kan niet om elkaar heen. En ik ben zoiezo al iemand die vrij gevoelig is voor de algemene sfeer en stemmingen van anderen.
Dus daar gaat mijn vastberaden werksfeer van vandaag. Al voelde ik me de afgelopen weken niet zo op mijn plek, is was vastbesloten om er gewoon iets van te maken.
Nu ben ik helemaal afgeleid en probeer me te bedenken hoe ik hier een goede keuze in kan maken. Ik hoop op een teken, een sein, de gouden tip, het ultieme idee, de goede suggestie.
Om de spanning op te voeren, eind deze week loopt de proefmaand af.. De maand waarin zowel werkgever als werknemers kunnen zeggen ?nou, dit werkt niet helemaal, laat maar!?
elf reacties
@ HansB: ze kennen mijn log niet. En de ene weet dat de andere het er met mij over zou hebben. Morgen zitten we wel alledrie hier i.p.v. alleen ik, dat lijkt me wel interessant..
KatYo - 26-01-’05 12:44
KatYo - 26-01-’05 12:44
Heb je veel met die persoon te maken? Heb je het idee dat je er onder zou kunnen lijden? Brengt voor jou je werk voldoening? Zie je jezelf er over een jaar nog werken? Kun je groeien, jezelf meer en beter ontplooien? Kun je goed opschieten met de collega's. Is het salaris goed genoeg? Allemaal dingen waar je over moet nadenken.
karin (URL) - 26-01-’05 17:33
karin (URL) - 26-01-’05 17:33
Ik zeg maar 1 ding ... Het een of ander ;)
nee ff serieus... echt vervelend hoor dat je nou weer net in zo'n situatie terecht komt!
Laura - 26-01-’05 18:43
nee ff serieus... echt vervelend hoor dat je nou weer net in zo'n situatie terecht komt!
Laura - 26-01-’05 18:43
Blijven zitten en desnoods iets anders zoeken, maar niet uit jezelf weggaan. Dat zou uitermate onverstandig zijn.
ouwereus (URL) - 26-01-’05 19:58
ouwereus (URL) - 26-01-’05 19:58
Jaja...kom je toch ooit nog een keer met doelgroep te werken...
Monstertje (E-mail) - 26-01-’05 20:38
Monstertje (E-mail) - 26-01-’05 20:38
Wel jammer dat jouw nieuwe tijdelijke job niet echt bevalt. Misschien hoog tijd weer eens te gaan solliciteren hier en daar?
MacPhisto (URL) - 26-01-’05 23:48
MacPhisto (URL) - 26-01-’05 23:48
Shit zeg, maar is het ook weer niet zo dat er met veel mensen wat aan de hand is? Bij mij op het werk botert het tussen wel meer mensen niet, en dat hou je toch vrees ik. Ik zou er blijven werken, kun je nog verder zoeken. Heb je in iedergeval geld en een baan, is ook weer makkelijker solliciteren dan vanuit een ww ofzo. SUCCES!
judith - 27-01-’05 10:05
judith - 27-01-’05 10:05
hansb (URL) - 26-01-’05 12:39