19 01 05 - 10:13
Gepost door: admin
Van leven ga je dood
Vannacht voor het slapen gaan, had ik voor de verandering mijn telefoon uitgezet.
Ik heb alleen een mobieltje en aangezien ik anders totaal onbereikbaar ben als ik slaap (en je weet maar nooit wat er kan gebeuren bij anderen dat het nodig of wenselijk is om mij daarvoor wakker te bellen), heb ik deze eigenlijk altijd aan staan.
Gisteren was ik moe, chagrijnig en de wereld kon me eerlijk gezegd gestolen worden.
Dus ik heb ?m uitgezet, met ergens in mijn achterhoofd het gevoel dat dit wel eens zo?n nacht zou kunnen zijn dat er wel iets noemenswaardigs zou gebeuren.
Nu kwam dat niet helemaal uit het niets, want met mijn opa, die gisterochtend thuis was gekomen, ging het ineens weer slechter, zodat hij gisteravond alweer terug moest naar het ziekenhuis.
Vanochtend ging mijn wekker en na twee keer de tien-minuten-knop was ik wakker genoeg om op te staan. Ik zette mijn telefoon aan en na enkele seconden hoorde ik dat er een bericht was. Een voicemailbericht. Een onbestemd gevoel bekroop me. Ik hoorde de stem van mijn moeder, die een kwartier daarvoor had ingesproken met de vraag of ik even naar huis wilde bellen. En zo geschiedde.
?Ik heb slecht nieuws.?
?Ja, dat dacht ik al.?
Dit is nou eenmaal iets dat opa?s doen en totaal onverwachts was het niet. Hij was er helemaal klaar voor en de afgelopen dagen heeft hij iedereen van zijn familie nog een keer gezien. Iedereen zag dit aankomen.
Maar natuurlijk is het raar en triest en vreemd als het dan ineens echt gebeurd is. Ik ben vooral ook benieuwd hoe het mijn oma zal vergaan, na weet ik veel hoeveel jaren huwelijk is zij haar man kwijt. Doodgaan hoort bij het leven, maar ik krijg het nou al benauwd als ik eraan denk dat dit onvermijdelijke op een dag ook mijn vader en moeder gaat overkomen.
De wereld gaat door en staat even stil. Het perspectief is weer even anders.
Het mooie vind ik, dat mijn opa n?t voordat hij overleed een hele grote glimlach op zijn gezicht kreeg. Hij had er vrede mee. Of hij zag allemaal bekenden aan ?de andere kant?.
Dat is toch een mooi einde.
Ik heb alleen een mobieltje en aangezien ik anders totaal onbereikbaar ben als ik slaap (en je weet maar nooit wat er kan gebeuren bij anderen dat het nodig of wenselijk is om mij daarvoor wakker te bellen), heb ik deze eigenlijk altijd aan staan.
Gisteren was ik moe, chagrijnig en de wereld kon me eerlijk gezegd gestolen worden.
Dus ik heb ?m uitgezet, met ergens in mijn achterhoofd het gevoel dat dit wel eens zo?n nacht zou kunnen zijn dat er wel iets noemenswaardigs zou gebeuren.
Nu kwam dat niet helemaal uit het niets, want met mijn opa, die gisterochtend thuis was gekomen, ging het ineens weer slechter, zodat hij gisteravond alweer terug moest naar het ziekenhuis.
Vanochtend ging mijn wekker en na twee keer de tien-minuten-knop was ik wakker genoeg om op te staan. Ik zette mijn telefoon aan en na enkele seconden hoorde ik dat er een bericht was. Een voicemailbericht. Een onbestemd gevoel bekroop me. Ik hoorde de stem van mijn moeder, die een kwartier daarvoor had ingesproken met de vraag of ik even naar huis wilde bellen. En zo geschiedde.
?Ik heb slecht nieuws.?
?Ja, dat dacht ik al.?
Dit is nou eenmaal iets dat opa?s doen en totaal onverwachts was het niet. Hij was er helemaal klaar voor en de afgelopen dagen heeft hij iedereen van zijn familie nog een keer gezien. Iedereen zag dit aankomen.
Maar natuurlijk is het raar en triest en vreemd als het dan ineens echt gebeurd is. Ik ben vooral ook benieuwd hoe het mijn oma zal vergaan, na weet ik veel hoeveel jaren huwelijk is zij haar man kwijt. Doodgaan hoort bij het leven, maar ik krijg het nou al benauwd als ik eraan denk dat dit onvermijdelijke op een dag ook mijn vader en moeder gaat overkomen.
De wereld gaat door en staat even stil. Het perspectief is weer even anders.
Het mooie vind ik, dat mijn opa n?t voordat hij overleed een hele grote glimlach op zijn gezicht kreeg. Hij had er vrede mee. Of hij zag allemaal bekenden aan ?de andere kant?.
Dat is toch een mooi einde.
zestien reacties
Sterkte. Ik raakte mijn omaatje van 63 kwijt op mn 15e. Het went nooit als je een hechte band hebt.
bareuh (URL) - 19-01-’05 16:18
bareuh (URL) - 19-01-’05 16:18
Sterkte Katja!
@ bareuh... het went inderdaad niet! Als ik alleen al denk wat hij allemaal gemist heeft op 3 weken na, het behalen van mijn middelbare school diploma en mijn rijbewijs. En al het andere waarvan ik zo graag gehad zou hebben dat hij daar deel van uit zou maken...
Laura - 19-01-’05 17:28
@ bareuh... het went inderdaad niet! Als ik alleen al denk wat hij allemaal gemist heeft op 3 weken na, het behalen van mijn middelbare school diploma en mijn rijbewijs. En al het andere waarvan ik zo graag gehad zou hebben dat hij daar deel van uit zou maken...
Laura - 19-01-’05 17:28
sterkte katyo. ik zelf ben blij dat ik vorige week nog bij mijn oma ben langs geweest.
frommel (URL) - 19-01-’05 18:45
frommel (URL) - 19-01-’05 18:45
Ik blijf er ook maar verdrietig om zeg, ons opaatje. Heb het gevoel dat ik hem een hele brief kan schrijven, ipv dat kleine kaartje...
Judith - 19-01-’05 20:41
Judith - 19-01-’05 20:41
Joh, wat vervelend opeens allemaal en de vooruitzichten waren eerst zo positief. 
Gecondoleerd met jouw opa, en hopelijk is hij nu ergens waar ouderdom en ziekte niet bestaan.
MacPhisto (URL) - 19-01-’05 20:48
Gecondoleerd met jouw opa, en hopelijk is hij nu ergens waar ouderdom en ziekte niet bestaan.
MacPhisto (URL) - 19-01-’05 20:48
Katyo,
Was bij mijn oma precies hetzelfde. Helpt wel een beetje. Sterkte.
Joost (URL) - 20-01-’05 07:49
Was bij mijn oma precies hetzelfde. Helpt wel een beetje. Sterkte.
Joost (URL) - 20-01-’05 07:49
ik mis mijn grootouders al heel lang maar ik weet nog heel goed het was.
Sterkte...
Winston (E-mail) - 20-01-’05 20:04
Sterkte...
Winston (E-mail) - 20-01-’05 20:04
rEhFD4 tgwenyhtgidm, [URL=http://slvhipnapqqa.com/]kohkivndujel[/URL], [LINK=http://djeaghydjlwe.com/]deoaeajmbxck[/LINK], http://duzzhcqwzvhp.com/
jtlnkt (E-mail) (URL) - 01-08-’07 05:28
jtlnkt (E-mail) (URL) - 01-08-’07 05:28
ouwereus (URL) - 19-01-’05 10:42