06 01 05 - 18:15
Gepost door: admin
Kop wil best in het zand blijven
Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik nogal eens geneigd ben om mijn spreekwoordelijke kop in het zand te steken. Meestal hebben anderen daar geen last van en gaat het vooral om dingen die ik zelf beter zou kunnen toegeven, trotseren of wat dan ook.
Dat werkt best wel.
Maar soms gebeurt er ineens iets waardoor die kop abrupt uit het zand wordt gehaald.
Zoals vandaag.
Een van mijn twee bazen opperde ineens -toen we het over een dag in de nabije toekomst hadden waar hij en ik samen naar België gaan om daar dingen te meten- dat ik bijvoorbeeld de terugweg wel een stuk zou kunnen rijden, dan kon hij ondertussen in de laptop vast statistieken invullen.
Dat lijkt een heel onschuldige opmerking, tegen iemand die al jaren haar rijbewijs heeft.
Echter sloeg de schrik mij om de oren. Ik heb namelijk een regelrechte hekel aan autorijden en na een aantal jaren geregeld gereden te hebben omdat het zo uitkwam, heb ik het ondertussen al heel lang weten te vermijden. Heb zelfs overwogen om maar niet meer tegen mensen te zeggen dat ik een rijbewijs heb, zodat op dat vlak geen verwachtingen werden geschept.
Maar binnenkort gaat het er dus echt eens van komen. Al vraag ik me af of dat wel zo'n slim idee is.
Zo lang is het namelijk wel geleden, dat ik me nu niet meer kan voorstellen hoe dat ook alweer ging. Voor die tijd moet ik toch echt even met bijvoorbeeld mijn vader naast me een stukje gaan rijden om te kijken hoe het ook alweer werkt.
Ze zeggen dat je het nooit verleerd en binnenkort ga ik ontdekken of dat zo is.
Verdorie, ik had mijn kop voorlopig toch echt liever nog in dat zand gehad.
Dat werkt best wel.
Maar soms gebeurt er ineens iets waardoor die kop abrupt uit het zand wordt gehaald.
Zoals vandaag.
Een van mijn twee bazen opperde ineens -toen we het over een dag in de nabije toekomst hadden waar hij en ik samen naar België gaan om daar dingen te meten- dat ik bijvoorbeeld de terugweg wel een stuk zou kunnen rijden, dan kon hij ondertussen in de laptop vast statistieken invullen.
Dat lijkt een heel onschuldige opmerking, tegen iemand die al jaren haar rijbewijs heeft.
Echter sloeg de schrik mij om de oren. Ik heb namelijk een regelrechte hekel aan autorijden en na een aantal jaren geregeld gereden te hebben omdat het zo uitkwam, heb ik het ondertussen al heel lang weten te vermijden. Heb zelfs overwogen om maar niet meer tegen mensen te zeggen dat ik een rijbewijs heb, zodat op dat vlak geen verwachtingen werden geschept.
Maar binnenkort gaat het er dus echt eens van komen. Al vraag ik me af of dat wel zo'n slim idee is.
Zo lang is het namelijk wel geleden, dat ik me nu niet meer kan voorstellen hoe dat ook alweer ging. Voor die tijd moet ik toch echt even met bijvoorbeeld mijn vader naast me een stukje gaan rijden om te kijken hoe het ook alweer werkt.
Ze zeggen dat je het nooit verleerd en binnenkort ga ik ontdekken of dat zo is.
Verdorie, ik had mijn kop voorlopig toch echt liever nog in dat zand gehad.
vier reacties
Dat heb ik nu ook: twee rijbewijzen (A+B) op zak en al bijna twee jaar niet meer gereden... eerst maar eens oefenen op het parkeerterrein dan?
Dimitri (URL) - 07-01-’05 09:41
Dimitri (URL) - 07-01-’05 09:41
Ik rijd graag in Duitsland.
Wat je trouwens ook kan doen is een kleine auto huren, heb je wat eigen risico als het foutgaat, maar dat is wel te overzien
henriette (URL) - 07-01-’05 11:32
Wat je trouwens ook kan doen is een kleine auto huren, heb je wat eigen risico als het foutgaat, maar dat is wel te overzien
henriette (URL) - 07-01-’05 11:32
ouwereus (URL) - 06-01-’05 19:26