09 12 04 - 11:37
Gepost door: admin
Mooie muziek op de woensdagavond
Een mistige, koude woensdagavond. Mijn hoofd vol met vanalles. Eigenlijk zin om thuis te zitten met mijn sloffen en kaarsjes aan. Maar er zouden twee bandjes optreden en een daarvan had ik al lang niet meer gehoord en gezien. Sloffen en kaarsjes uit en door de kou op weg.
Zoals verwacht waren er een hoop bekenden. Gezellig en vertrouwd. Echter was ik niet zo communicatief ingesteld deze avond, concentratie in gesprekken was minimaal en ik had niet echt zin om sociaal te doen.
Wel de perfecte bui om muziek te luisteren. Vooral deze muziek.
Als eerste was daar The Great Lake Swimmers. Over misleidende bandnamen gesproken. Er was ??n meneer met een gitaar (en heel soms mondharmonica). En misschien kon hij niet eens zwemmen ook. Maar de muziek raakte me. Een hele mooie stem. De meneer, helemaal alleen op het podium, met hemzelf en zijn liedjes. Die zich gedurende het optreden steeds meer op zijn gemak leek te voelen. Hij begon wat te praten. En een heel bijzonder moment was toen hij een liedje speelde, dat hij diezelfde dag had geschreven, tijd dodend in de voor hem onbekende stad waar hij al vroeg was gekomen. Er kwam zelfs een glimlach op zijn gezicht, toen er iemand een glas bier kapot liet vallen en hij eerst verder bleef zingen, totdat zijn glimlach steeds groter werd, hij uiteindelijk stopte en zei ?sorry, but what a shame of that beer.?
Mooie muziek. Ik heb de cd gekocht en zal het snel gaan luisteren, thuis op de bank, met sloffen en kaarsjes aan.
Als tweede en laatste was daar We Vs Death. Al vaker bij optredens van hen geweest en al zaten ze er volgens mij niet allemaal even geconcentreerd in deze avond, het was weer een bijzondere ervaring. Aangrijpende stiltes, afgewisseld met invasies van herrie. Meeslepend. Mooie muziek, vooral als je in de goede stemming bent, om je mee te laten voeren.
En het licht viel me in positieve manier op, de subtiele en goed geplaatste lichtbundels voegden zeker veel toe aan het optreden.
Na de optredens was ik wat communicatiever ingesteld en heb ik wat gepraat met wat bekenden. Er werd me gevraagd wat me drijft om steeds stukjes te schrijven en op deze site te zetten. En ik besefte me dat het mijn creatieve uiting is.
Sommige mensen schrijven een liedje als ze vol inspiratie zijn, ik pak een pen en papier en zet mijn gedachten om in woorden.
Zoals verwacht waren er een hoop bekenden. Gezellig en vertrouwd. Echter was ik niet zo communicatief ingesteld deze avond, concentratie in gesprekken was minimaal en ik had niet echt zin om sociaal te doen.
Wel de perfecte bui om muziek te luisteren. Vooral deze muziek.
Als eerste was daar The Great Lake Swimmers. Over misleidende bandnamen gesproken. Er was ??n meneer met een gitaar (en heel soms mondharmonica). En misschien kon hij niet eens zwemmen ook. Maar de muziek raakte me. Een hele mooie stem. De meneer, helemaal alleen op het podium, met hemzelf en zijn liedjes. Die zich gedurende het optreden steeds meer op zijn gemak leek te voelen. Hij begon wat te praten. En een heel bijzonder moment was toen hij een liedje speelde, dat hij diezelfde dag had geschreven, tijd dodend in de voor hem onbekende stad waar hij al vroeg was gekomen. Er kwam zelfs een glimlach op zijn gezicht, toen er iemand een glas bier kapot liet vallen en hij eerst verder bleef zingen, totdat zijn glimlach steeds groter werd, hij uiteindelijk stopte en zei ?sorry, but what a shame of that beer.?
Mooie muziek. Ik heb de cd gekocht en zal het snel gaan luisteren, thuis op de bank, met sloffen en kaarsjes aan.
Als tweede en laatste was daar We Vs Death. Al vaker bij optredens van hen geweest en al zaten ze er volgens mij niet allemaal even geconcentreerd in deze avond, het was weer een bijzondere ervaring. Aangrijpende stiltes, afgewisseld met invasies van herrie. Meeslepend. Mooie muziek, vooral als je in de goede stemming bent, om je mee te laten voeren.
En het licht viel me in positieve manier op, de subtiele en goed geplaatste lichtbundels voegden zeker veel toe aan het optreden.
Na de optredens was ik wat communicatiever ingesteld en heb ik wat gepraat met wat bekenden. Er werd me gevraagd wat me drijft om steeds stukjes te schrijven en op deze site te zetten. En ik besefte me dat het mijn creatieve uiting is.
Sommige mensen schrijven een liedje als ze vol inspiratie zijn, ik pak een pen en papier en zet mijn gedachten om in woorden.
Geen reacties