07 12 04 - 18:02
Gepost door: admin
En en en?
De meestgestelde en logische vraag van anderen na een sollicitatiegesprek is: ?Hoe ging het, denk je dat je het gaat worden??
Ik vind het moeilijk om daar antwoord op te geven.
Tenzij het echt een stom gesprek was en binnen 3 seconden duidelijk is dat jij daar niet op je plek bent en zij alleen vragen stellen om dat steeds duidelijker te maken (zoals ik op gesprek voor de klachtenafhandeling bij de Nuon, 9 maanden geleden ongeveer).
Maar vanmiddag had ik dus een sollicitatiegesprek. Eindelijk weer eens, na maanden brieven schrijven. Het lijkt me een leuke baan (telefoniste/receptioniste), maar niet een waar ik mijn ei helemaal in kwijt zou kunnen. Wel op een leuke plek (de HAN). Naar mijn zin meer uren dan ik zou willen (36 uur). Maar dan wel weer veel vakantie (hogeschool, dus schoolvakanties vrij). Een ander minpunt is dat ik bedrijfskleding zou moeten dragen. Een voordeel is dat ze niet over mijn piercing begonnen, dus dat die gewoon kan blijven zitten. En zoals iemand pas tegen me zei over bedrijfskleding ?dan lijkt het net alsof je het niet helemaal zelf bent, het werk is dan een duidelijk ander deel dan de rest van je leventje.? Wat tegelijk ook toch weer een nadeel is, om dan dus 36 uur per week niet helemaal jezelf te zijn.
Maar goed, nu dwaal ik nogal af.
Het gesprek ging volgens mij wel ok. Ik had 3 aardige mensen tegenover en naast me zitten en ik ben zo eerlijk, open en geschikt proberen te zijn als ik ben.
Morgen al laten ze me weten of ik het geworden ben.
Morgen weet ik of mijn leven over een paar weken zo ongeveer 360 graden gedraaid zal moeten worden of dat ik de komende tijd weer verder kan gaan met mijn vele (vrijwilligers)bezigheden en daarnaast de frustrerende bezigheid van werk zoeken.
Ik vind het moeilijk om daar antwoord op te geven.
Tenzij het echt een stom gesprek was en binnen 3 seconden duidelijk is dat jij daar niet op je plek bent en zij alleen vragen stellen om dat steeds duidelijker te maken (zoals ik op gesprek voor de klachtenafhandeling bij de Nuon, 9 maanden geleden ongeveer).
Maar vanmiddag had ik dus een sollicitatiegesprek. Eindelijk weer eens, na maanden brieven schrijven. Het lijkt me een leuke baan (telefoniste/receptioniste), maar niet een waar ik mijn ei helemaal in kwijt zou kunnen. Wel op een leuke plek (de HAN). Naar mijn zin meer uren dan ik zou willen (36 uur). Maar dan wel weer veel vakantie (hogeschool, dus schoolvakanties vrij). Een ander minpunt is dat ik bedrijfskleding zou moeten dragen. Een voordeel is dat ze niet over mijn piercing begonnen, dus dat die gewoon kan blijven zitten. En zoals iemand pas tegen me zei over bedrijfskleding ?dan lijkt het net alsof je het niet helemaal zelf bent, het werk is dan een duidelijk ander deel dan de rest van je leventje.? Wat tegelijk ook toch weer een nadeel is, om dan dus 36 uur per week niet helemaal jezelf te zijn.
Maar goed, nu dwaal ik nogal af.
Het gesprek ging volgens mij wel ok. Ik had 3 aardige mensen tegenover en naast me zitten en ik ben zo eerlijk, open en geschikt proberen te zijn als ik ben.
Morgen al laten ze me weten of ik het geworden ben.
Morgen weet ik of mijn leven over een paar weken zo ongeveer 360 graden gedraaid zal moeten worden of dat ik de komende tijd weer verder kan gaan met mijn vele (vrijwilligers)bezigheden en daarnaast de frustrerende bezigheid van werk zoeken.
Geen reacties