27 11 04 - 14:15
Gepost door: admin
In de lucht of niet
Voordat ik vannacht in slaap viel, had ik een gedachte voor het schrijven van vandaag. Echter had ik zo enthousiast en levensecht gedroomd, dat ik mijn weloverwogen mooie woorden en zinsconstructies niet zo goed meer weet.
De moraal van het schrijven was in ieder geval de vage schemerzone, genaamd liefde. Aandacht. Spanning. Genegenheid. Inschatten of iemand je gewoon leuk vindt of wellicht meer. Inschatten of jij zelf iemand gewoon leuk vind of wellicht meer.
Raakt iemand op een bepaald moment echt een gevoelige snaar bij je of laat je jezelf meeslepen door je bui, de hoop, de sfeer? Dat blijk dan uit de volgende ontmoeting, soms is de gevoelige snaar dan ineens geheel weg.
Soms lijkt die klik er te zijn, maar blijkt de ander een vriendin te hebben en dan is het ook zo uitzichtloos op dat gebied.
Je hebt ook momenten dat je iemand leert kennen waar je het goed mee kan vinden, je praat wat. Een volgende keer praat je wat meer en blijk je allebei geen haast te hebben om snel weer verder te lopen. Misschien zit daar wat in de lucht.. Misschien ook niet. De spreekwoordelijke tijd zal het leren.
Helaas en gelukkig is het allemaal niet zo zwart-wit en duidelijk meestal in de vage wereld van de liefde en genegenheid.
Vandaar dat vele liedjes, films, gedichten en vooral ook gesprekken tussen vrienden over dit onderwerp gaan. En altijd zullen blijven gaan.
De moraal van het schrijven was in ieder geval de vage schemerzone, genaamd liefde. Aandacht. Spanning. Genegenheid. Inschatten of iemand je gewoon leuk vindt of wellicht meer. Inschatten of jij zelf iemand gewoon leuk vind of wellicht meer.
Raakt iemand op een bepaald moment echt een gevoelige snaar bij je of laat je jezelf meeslepen door je bui, de hoop, de sfeer? Dat blijk dan uit de volgende ontmoeting, soms is de gevoelige snaar dan ineens geheel weg.
Soms lijkt die klik er te zijn, maar blijkt de ander een vriendin te hebben en dan is het ook zo uitzichtloos op dat gebied.
Je hebt ook momenten dat je iemand leert kennen waar je het goed mee kan vinden, je praat wat. Een volgende keer praat je wat meer en blijk je allebei geen haast te hebben om snel weer verder te lopen. Misschien zit daar wat in de lucht.. Misschien ook niet. De spreekwoordelijke tijd zal het leren.
Helaas en gelukkig is het allemaal niet zo zwart-wit en duidelijk meestal in de vage wereld van de liefde en genegenheid.
Vandaar dat vele liedjes, films, gedichten en vooral ook gesprekken tussen vrienden over dit onderwerp gaan. En altijd zullen blijven gaan.
vijf reacties
urenlange gesprekken kan ik erover voeren. Ik ben zo blij dat er nog steeds geen ene reet van snap!
DeKLEINeMAN (URL) - 27-11-’04 21:23
DeKLEINeMAN (URL) - 27-11-’04 21:23
de meest simpele reacties zorgen voor onrust in het hart. Zo viel ik een keer ter plekke als een blok voor iemand die als enige hard lachte om een flauwe tekeningmop. Ik vond 'r wel aardig enzo maar door die hele pure reactie was het gedaan...onrust in het hart...en voortdurend in het hoofd
Winston (E-mail) - 28-11-’04 13:39
Winston (E-mail) - 28-11-’04 13:39
De teksten die je bedenkt vlak voor het slapen gaan zijn altijd geniaal. Maar de volgende ochtend ben je ze bijna altijd weer vergeten... nog een geluk dat je de essentie onthoud.
maarten (URL) - 28-11-’04 15:54
maarten (URL) - 28-11-’04 15:54
karin (URL) - 27-11-’04 17:03