26 11 04 - 11:33
Gepost door: admin
Elk voordeel heeft een nadeel
Het is een algemeen feit dat het moeilijk kan zijn om iemand anders situatie goed te kennen. Zolang jij zelf een andere situatie hebt of een ander soort leven, bekijk je het vooral vanuit jezelf. Dat lijkt me heel logisch en natuurlijk.
In eerste instantie wilde ik het niet zo specifiek over ?mijn situatie? hebben (zoals iemand het pas noemde), omdat ik vermoed dat er mensen zijn die er allerlei negatieve (voor)oordelen over hebben.
Ik zit nu in een situatie die ik zelf ook liever niet zou hebben en waar ik zeker ook niet blij mee ben. Ik behoorlijk namelijk tot een van die talloze werkzoekende die Nederland kent op dit moment. Toegeven: de eerste tijd kon ik er vaak de lol van inzien. Al die vrije tijd, heerlijk.
Ondertussen word ik er moedeloos van.
Voor de ene functie ben ik te hoog opgeleid, voor de ander te laag, of ik heb niet precies de goede studie, of ik pas niet in het team, mijn werkervaring sluit niet aan, ik ben net te oud, net te jong enzovoorts enzovoorts.
Vanaf het begin ben ik druk aan het solliciteren. Naar allerlei soorten banen. Van droombanen tot wel leuke banen tot minder leuke banen. Op allerlei niveaus, in diverse steden, van 15 tot 40 uur in de week. Kieskeurigheid om een baan heb ik na een paar weken al opgegeven.
Het is heel frustrerend om minstens 4 keer in de week een brief of mail terug te krijgen waarin een of meerdere varianten van de volgende zinnen staat:
? Bij deze willen we je meedelen dat onze keus op een andere kandidaat is gevallen.?
?Gezien het overweldigende aantal reacties (314) kunnen wij helaas niet ingaan op de individuele reden van afwijzing.?
?De keuze is helaas niet op u gevallen.?
? U komt niet in aanmerking, omdat wij kandidaten hebben die beter aansluiten op de functie.?
? Wij hebben een kandidaat uitgekozen die beter in ons team past.?
Een paar maanden geleden vertelde iemand me dat ze onderzoek hadden gedaan naar afwijzingen en wat dat doet met mensen. Er kwam uit dat je zelfvertrouwen langzaamaan naar beneden wordt gehaald. Mijn reactie was toen om heel hard te lachen, want ?bij mij werkt dat niet zo, die brieven zijn toch niet persoonlijk, zij kennen mij niet eens.?
Ondertussen weet ik het zo net nog niet. Het is in ieder geval zeker niet bevorderlijk voor je zelfvertrouwen.
Om bezig te zijn, me nuttig te voelen en ergens waardering voor terug te krijgen, ben ik op diverse plekken vrijwilligerswerk gaan doen. Gemiddeld 20 uur in de week. Dat is leuk, daar word ik gewaardeerd en ik voel me nuttig in de maatschappij.
Verder ben ik gemiddeld 25 uur in de week feitelijk bezig met vacatures zoeken, brieven schrijven, bij uitzendburo's informeren, op vacaturesites kijken. En van opstaan tot slapen denk ik eraan.
En voor al die werkenden die vinden dat werkelozen een luizenleventje hebben: geloof me, als je serieus en actief bezig bent met werk zoeken, is dat veel vermoeiender dan werk hebben. De zekerheid, dat ritme (al werk je onregelmatig), niet die constante zorg aan je hoofd.
Ik ken die kant ook. Ik heb namelijk jarenlang gewerkt. Vanaf mijn 15e iedere zaterdag. Toen ik studeerde had ik bijbaantjes. En sinds mijn afstuderen heb ik altijd een baan gehad.
En nu even niet. En helaas duurt dat even me iets te lang. En heb ik soms ook een baaldag daarin. Ik ben ook maar een mens met gevoelens, zoals iedereen.
In eerste instantie wilde ik het niet zo specifiek over ?mijn situatie? hebben (zoals iemand het pas noemde), omdat ik vermoed dat er mensen zijn die er allerlei negatieve (voor)oordelen over hebben.
Ik zit nu in een situatie die ik zelf ook liever niet zou hebben en waar ik zeker ook niet blij mee ben. Ik behoorlijk namelijk tot een van die talloze werkzoekende die Nederland kent op dit moment. Toegeven: de eerste tijd kon ik er vaak de lol van inzien. Al die vrije tijd, heerlijk.
Ondertussen word ik er moedeloos van.
Voor de ene functie ben ik te hoog opgeleid, voor de ander te laag, of ik heb niet precies de goede studie, of ik pas niet in het team, mijn werkervaring sluit niet aan, ik ben net te oud, net te jong enzovoorts enzovoorts.
Vanaf het begin ben ik druk aan het solliciteren. Naar allerlei soorten banen. Van droombanen tot wel leuke banen tot minder leuke banen. Op allerlei niveaus, in diverse steden, van 15 tot 40 uur in de week. Kieskeurigheid om een baan heb ik na een paar weken al opgegeven.
Het is heel frustrerend om minstens 4 keer in de week een brief of mail terug te krijgen waarin een of meerdere varianten van de volgende zinnen staat:
? Bij deze willen we je meedelen dat onze keus op een andere kandidaat is gevallen.?
?Gezien het overweldigende aantal reacties (314) kunnen wij helaas niet ingaan op de individuele reden van afwijzing.?
?De keuze is helaas niet op u gevallen.?
? U komt niet in aanmerking, omdat wij kandidaten hebben die beter aansluiten op de functie.?
? Wij hebben een kandidaat uitgekozen die beter in ons team past.?
Een paar maanden geleden vertelde iemand me dat ze onderzoek hadden gedaan naar afwijzingen en wat dat doet met mensen. Er kwam uit dat je zelfvertrouwen langzaamaan naar beneden wordt gehaald. Mijn reactie was toen om heel hard te lachen, want ?bij mij werkt dat niet zo, die brieven zijn toch niet persoonlijk, zij kennen mij niet eens.?
Ondertussen weet ik het zo net nog niet. Het is in ieder geval zeker niet bevorderlijk voor je zelfvertrouwen.
Om bezig te zijn, me nuttig te voelen en ergens waardering voor terug te krijgen, ben ik op diverse plekken vrijwilligerswerk gaan doen. Gemiddeld 20 uur in de week. Dat is leuk, daar word ik gewaardeerd en ik voel me nuttig in de maatschappij.
Verder ben ik gemiddeld 25 uur in de week feitelijk bezig met vacatures zoeken, brieven schrijven, bij uitzendburo's informeren, op vacaturesites kijken. En van opstaan tot slapen denk ik eraan.
En voor al die werkenden die vinden dat werkelozen een luizenleventje hebben: geloof me, als je serieus en actief bezig bent met werk zoeken, is dat veel vermoeiender dan werk hebben. De zekerheid, dat ritme (al werk je onregelmatig), niet die constante zorg aan je hoofd.
Ik ken die kant ook. Ik heb namelijk jarenlang gewerkt. Vanaf mijn 15e iedere zaterdag. Toen ik studeerde had ik bijbaantjes. En sinds mijn afstuderen heb ik altijd een baan gehad.
En nu even niet. En helaas duurt dat even me iets te lang. En heb ik soms ook een baaldag daarin. Ik ben ook maar een mens met gevoelens, zoals iedereen.
negen reacties
ben het met het bovenstaande eens...en hoop dat je weet dat die grapjes die'k wel eens over je baanloosheid maak, ook echt grapjes zijn, want ge zijt nen goeie.
maus (E-mail) - 26-11-’04 13:25
maus (E-mail) - 26-11-’04 13:25
oh....ennuh...de tweede winnaar van Idols (kots, kots, vomeer) was Boris...dat je dat had kunnen vergeten h
maus (E-mail) - 26-11-’04 13:34
maus (E-mail) - 26-11-’04 13:34
Ik ken het gevoel. Het is verschrikkelijk en heel deprimerend. Na 1,5 jaar alleen maar kutwerk gedaan te hebben, heb ik nu "echt" werk. En het ritme en de zekerheid doet zo veel met je. Mensen zien het zelfs. Maar volhouden, dat is het enige wat je kunt doen! (en je mag dan ook best af en toe even klagen hoor...)
LL (E-mail) - 26-11-’04 14:12
LL (E-mail) - 26-11-’04 14:12
Ik studeer nog maar wat, want als ik aan het gapende gat denk, krijg ik spontaan een maagzweer. Sterkte Katyo, vroeg of laat komt er wel iets!
Anne-Floor (URL) - 26-11-’04 14:17
Anne-Floor (URL) - 26-11-’04 14:17
Ja, hoe wij ons toch allen hebben laten verleiden door dat mooie kloostergebouw, de 'Fame Academy' sfeer en de leuke leuke mensen.
En hier zijn we dan met z'n allen, tappend in de kroeg, bellend bij bank- en telefoniecompanie of thuis achter vacature punt NL.
Hou vol, ooit komt het allemaal goed met ons...
Tot die tijd, Katyo lief, ben ik er gewoon op dinsdag. Dan moet je je maar vol komen laten lopen, zoals het een echte werkloze betaamt.
Het meisje dat op dinsdag altijd het bier schenkt (E-mail) - 26-11-’04 14:54
En hier zijn we dan met z'n allen, tappend in de kroeg, bellend bij bank- en telefoniecompanie of thuis achter vacature punt NL.
Hou vol, ooit komt het allemaal goed met ons...
Tot die tijd, Katyo lief, ben ik er gewoon op dinsdag. Dan moet je je maar vol komen laten lopen, zoals het een echte werkloze betaamt.
Het meisje dat op dinsdag altijd het bier schenkt (E-mail) - 26-11-’04 14:54
Ik heb met iemand samengewoond die in dezelfde situatie zat en binnen een jaar z'n complete zelfvertrouwen verloor. Laat je dat niet gebeuren hoor!
Kaat (URL) - 26-11-’04 15:35
Kaat (URL) - 26-11-’04 15:35
Heheh laten verleiden door het kloostergebouw... hier nog zo'n sukkel :D
Heb nu na ook bijna 1,5 jaar stom werk, eindelijk iets wat je een redelijke baan kunt noemen... maar dat was wel nadat ik definitief afgestapt ben van het zoeken naar werk in het werkveld waar je voor opgeleid bent.
Laura (URL) - 26-11-’04 17:34
Heb nu na ook bijna 1,5 jaar stom werk, eindelijk iets wat je een redelijke baan kunt noemen... maar dat was wel nadat ik definitief afgestapt ben van het zoeken naar werk in het werkveld waar je voor opgeleid bent.
Laura (URL) - 26-11-’04 17:34
e13EQT xidrffdbwijt, [URL=http://mosyxagebxjw.com/]hrxlxerohucx[/URL], [LINK=http://exiqzycihhih.com/]hrzsrrsgdbfa[/LINK], http://cfqdxtzuitde.com/
hrkuhqh (E-mail) (URL) - 01-08-’07 05:17
hrkuhqh (E-mail) (URL) - 01-08-’07 05:17
Hou vol meisje!
iris - 26-11-’04 11:58