18 11 04 - 13:10
Gepost door: admin
Ook goeiemorge
Al toen ik vrij laat ging slapen gisteren, bandjes van bekenden kijken kan niet gemist worden natuurlijk, wist ik dat het een moeizame ochtend zou worden. Die befaamde 8 uur slaap zou ik niet redden. Gelukkig had ik vannacht het lumineuze idee om eens voor het slapen te gaan te douchen in plaat van in de ochtend, dat leverde me toch weer 10 minuutjes later opstaan op.
Na een suffe droom over iets in een bloemenwinkel (de rest maar weer eens vergeten) ging de wekker.
Lang leve de 10-minuten-knop. Ai, daar ging ie weer. Nog een keer lange leve de 10-minuten-knop. (die op mijn wekkerradio trouwens feitelijk een 9-minuten-knop is, maar dat terzijde). Weer kwam het top 40-gebral mijn slaapkamer binnen en deze keer besloot ik om snel overeind te komen voor ik echt weer diep in slaap zou vallen.
Gelukkig doe ik niet aan make-up en haren uitvoerig f?hnen dus binnen een kwartier was ik aangekleed en had ik zelfs boterhammen gesmeerd en in een zakje gedaan.
Op de fiets bleek het net irritant hard genoeg te regenen en de ochtendspits (waar ik als fietser grotendeels niks mee te maken heb gelukkig) was er nog, ik was klaarblijkelijk niet de enige die ergens te laat ging komen.
Niet eens echt te laat schoof ik achter een computer, in het benauwende kantoor waar ik sinds kort 2 dagen in de week actief op zoek ga naar werk.
Om de teneergeslagen, lapzwanserige, ongemotiveerde en luid geeuwende medemens (95% van de aanwezigen althans) niet tot mijn onverwoestbare enthousiasme (*kuch*) door te laten dringen, zette ik snel mijn koptelefoontje op: lange leve muziek luisteren via 3voor12!
De ochtend is voorbij, ik heb weer druk gebeld voor informatie en een paar bruisende sollicitatiebrieven geschreven. Op een dag ziet een leuke organisatie vast wel in dat ik echt degene ben die ze zoeken.
Maar nu is het tijd om de buitenwereld en het weekend in te gaan.
En later zal ik hier vast hard om kunnen lachen allemaal.
Weet je wat, ik begin er gewoon meteen vast mee. Je bent een optimist of je bent het niet nietwaar.
Na een suffe droom over iets in een bloemenwinkel (de rest maar weer eens vergeten) ging de wekker.
Lang leve de 10-minuten-knop. Ai, daar ging ie weer. Nog een keer lange leve de 10-minuten-knop. (die op mijn wekkerradio trouwens feitelijk een 9-minuten-knop is, maar dat terzijde). Weer kwam het top 40-gebral mijn slaapkamer binnen en deze keer besloot ik om snel overeind te komen voor ik echt weer diep in slaap zou vallen.
Gelukkig doe ik niet aan make-up en haren uitvoerig f?hnen dus binnen een kwartier was ik aangekleed en had ik zelfs boterhammen gesmeerd en in een zakje gedaan.
Op de fiets bleek het net irritant hard genoeg te regenen en de ochtendspits (waar ik als fietser grotendeels niks mee te maken heb gelukkig) was er nog, ik was klaarblijkelijk niet de enige die ergens te laat ging komen.
Niet eens echt te laat schoof ik achter een computer, in het benauwende kantoor waar ik sinds kort 2 dagen in de week actief op zoek ga naar werk.
Om de teneergeslagen, lapzwanserige, ongemotiveerde en luid geeuwende medemens (95% van de aanwezigen althans) niet tot mijn onverwoestbare enthousiasme (*kuch*) door te laten dringen, zette ik snel mijn koptelefoontje op: lange leve muziek luisteren via 3voor12!
De ochtend is voorbij, ik heb weer druk gebeld voor informatie en een paar bruisende sollicitatiebrieven geschreven. Op een dag ziet een leuke organisatie vast wel in dat ik echt degene ben die ze zoeken.
Maar nu is het tijd om de buitenwereld en het weekend in te gaan.
En later zal ik hier vast hard om kunnen lachen allemaal.
Weet je wat, ik begin er gewoon meteen vast mee. Je bent een optimist of je bent het niet nietwaar.
Eén reactie
Het zal wel winter worden...
ankie - 18-11-’04 17:22