12 10 04 - 11:03
Gepost door: admin
Andere kijk
Net wakker, oogjes nog een beetje dicht, Ik kruip achter mijn computer om te kijken of er nog mails zijn binnengekomen, iemand een berichtje heeft achtergelaten op deze site, hoe weinig geld ik nu alweer heb en wat het nieuws van de dag is.
Mijn neus is helemaal verstopt (er heerst een verkoudheidsgolf, hopelijk zijn niet alle papieren zakdoekjes uitverkocht, want de mijne zijn bijna op?), buiten ziet het er koud en herfstachtig uit. Vandaar ook dat allerlei kleine spinnetjes in mijn huisje een nieuw onderkomen aan het zoeken zijn.
Neem mezelf voor dat ik vandaag zoveel mogelijk binnen ga blijven en dan zie ik ineens een moeder en twee kinderen voorbijlopen. Kinderen allebei een kleine rugzak (voor hun gevoel waarschijnlijk groot) en de moeder een grote rugzak op haar rug en een iets kleinere op haar buik. Ik vind het een vreemd gezicht, er reis-achtig uitzien als het helemaal geen mooi weer is.
Maar dan bedenk ik me dat ik vorig jaar deze tijd zelf op reis was.
Een jaar geleden was ik nu sinds een paar dagen in China, een warmere verademing na wonderschoon, maar heel koud ?want de winter was aan het beginnen- Mongoli?.
Mijn gedachten gaan naar mezelf op die reis?
Met niet meer spullen bij me dan er in mijn grote rugzak passen en de grootste beslissingen die genomen worden in een wereld als dit heel klein lijken.
(In de categorie: ?waar zullen we vanavond gaan eten??, ?zullen we nu of morgen de trein nemen??, ?Dit hostel nemen of toch die andere??)
En zo valt nog voor mijn dag echt begonnen is, de druk die ik gisteren voelde ineens van me af.
Alles verandert als je het perspectief anders plaatst.
Mijn neus is helemaal verstopt (er heerst een verkoudheidsgolf, hopelijk zijn niet alle papieren zakdoekjes uitverkocht, want de mijne zijn bijna op?), buiten ziet het er koud en herfstachtig uit. Vandaar ook dat allerlei kleine spinnetjes in mijn huisje een nieuw onderkomen aan het zoeken zijn.
Neem mezelf voor dat ik vandaag zoveel mogelijk binnen ga blijven en dan zie ik ineens een moeder en twee kinderen voorbijlopen. Kinderen allebei een kleine rugzak (voor hun gevoel waarschijnlijk groot) en de moeder een grote rugzak op haar rug en een iets kleinere op haar buik. Ik vind het een vreemd gezicht, er reis-achtig uitzien als het helemaal geen mooi weer is.
Maar dan bedenk ik me dat ik vorig jaar deze tijd zelf op reis was.
Een jaar geleden was ik nu sinds een paar dagen in China, een warmere verademing na wonderschoon, maar heel koud ?want de winter was aan het beginnen- Mongoli?.
Mijn gedachten gaan naar mezelf op die reis?
Met niet meer spullen bij me dan er in mijn grote rugzak passen en de grootste beslissingen die genomen worden in een wereld als dit heel klein lijken.
(In de categorie: ?waar zullen we vanavond gaan eten??, ?zullen we nu of morgen de trein nemen??, ?Dit hostel nemen of toch die andere??)
En zo valt nog voor mijn dag echt begonnen is, de druk die ik gisteren voelde ineens van me af.
Alles verandert als je het perspectief anders plaatst.
twee reacties
i68uKi jtxdffghbsky, [URL=http://iaoeyfdcwtlb.com/]kdecxtvcrkkl[/URL], [LINK=http://vrouqvnsvhaf.com/]ynpdocdkxmvj[/LINK], http://hacajsfvudbq.com/
knrwiddhfg (E-mail) (URL) - 01-08-’07 05:47
knrwiddhfg (E-mail) (URL) - 01-08-’07 05:47
Rianne Kremers (E-mail) - 14-10-’04 17:27