11 10 04 - 13:43
Gepost door: admin
Zoekende
Je hebt van die mensen die precies weten wat ze willen. Die hebben een doel en gaan daar met gezwinde spoed en zonder omwegen op af. Weten precies wat ze ervoor moeten doen en wat ze ervoor moeten laten. Dat kan dagen, maanden of jaren duren (hangt van het doel af natuurlijk), maar dan zijn ze waar ze wezen willen: bij hun doel.
Ik ben niet zo?n mens.
Ik ben zo?n mens die snel wordt afgeleid, voor veel dingen enthousiast gemaakt kan worden en geen keuzes kan maken. Laat staan duidelijke doelen voor ogen kan stellen.
Daarbij heb ik vele interesses en absorbeer zo goed als alles om me heen wat ik hoor, lees en zie. Focussen wordt daardoor wat moeilijk. Prioriteiten leggen ook.
Alleen al voor deze dag zijn er verschillende dingen in mijn hoofd voorbijgekomen waar ik tijd aan zou kunnen besteden. Mijn huis grondig schoonmaken; mijn voorraadkastjes goed bekijken en daarna aanvullende boodschappen voor de hele week doen; mijn losse foto?s in mapjes doen; er even goed voor gaan zitten om een aantal sollicitatiebrieven te schrijven; een hoop mails beantwoorden; me verdiepen in de praktische kant van deze site.
Dat zijn de opties voor deze dag.
Daarnaast is er een groter plan (ook wel bekend als ?het leven?) en ook daar zijn er keuzes genoeg. Sinds een tijdje komt er een vraag steeds terug: wat voor werk wil ik nou echt?
Werken met mensen, met bandjes, dingen organiseren, schrijven, iets met uitgaan/dansen, dingen uitzoeken voor anderen, columniste worden, mensen helpen? Of voorlopig toch een baantje zien te vinden waar ik misschien minder mijn ei in kwijt kan, maar waar daarnaast tijd en energie overhoud om me te blijven storten op het leuke vrijwilligerswerk wat ik doe?
Ik zou me zo graag vol energie op een ding op willen richten, maar welk ding dan...
Wat dat betreft voel ik me als een wandelaar op een kruispunt met 7 wegen waar ik uit kan kiezen.
Een bootje midden op de oceaan met alle vrijheid om te bepalen waar ik heen zal varen, en dus dobber ik maar een beetje door.
Maar ondertussen geniet ik eigenlijk zoveel mogelijk van alles wat er op mijn pad komt.
En ben ik tevreden met de gedachte dat ik later niet een van die mensen zal zijn die hun hele leven doen ?wat hoort? zonder er bij na te denken of dat hetgeen is wat ze willen of waar ze gelukkig van worden.
Ik ben niet zo?n mens.
Ik ben zo?n mens die snel wordt afgeleid, voor veel dingen enthousiast gemaakt kan worden en geen keuzes kan maken. Laat staan duidelijke doelen voor ogen kan stellen.
Daarbij heb ik vele interesses en absorbeer zo goed als alles om me heen wat ik hoor, lees en zie. Focussen wordt daardoor wat moeilijk. Prioriteiten leggen ook.
Alleen al voor deze dag zijn er verschillende dingen in mijn hoofd voorbijgekomen waar ik tijd aan zou kunnen besteden. Mijn huis grondig schoonmaken; mijn voorraadkastjes goed bekijken en daarna aanvullende boodschappen voor de hele week doen; mijn losse foto?s in mapjes doen; er even goed voor gaan zitten om een aantal sollicitatiebrieven te schrijven; een hoop mails beantwoorden; me verdiepen in de praktische kant van deze site.
Dat zijn de opties voor deze dag.
Daarnaast is er een groter plan (ook wel bekend als ?het leven?) en ook daar zijn er keuzes genoeg. Sinds een tijdje komt er een vraag steeds terug: wat voor werk wil ik nou echt?
Werken met mensen, met bandjes, dingen organiseren, schrijven, iets met uitgaan/dansen, dingen uitzoeken voor anderen, columniste worden, mensen helpen? Of voorlopig toch een baantje zien te vinden waar ik misschien minder mijn ei in kwijt kan, maar waar daarnaast tijd en energie overhoud om me te blijven storten op het leuke vrijwilligerswerk wat ik doe?
Ik zou me zo graag vol energie op een ding op willen richten, maar welk ding dan...
Wat dat betreft voel ik me als een wandelaar op een kruispunt met 7 wegen waar ik uit kan kiezen.
Een bootje midden op de oceaan met alle vrijheid om te bepalen waar ik heen zal varen, en dus dobber ik maar een beetje door.
Maar ondertussen geniet ik eigenlijk zoveel mogelijk van alles wat er op mijn pad komt.
En ben ik tevreden met de gedachte dat ik later niet een van die mensen zal zijn die hun hele leven doen ?wat hoort? zonder er bij na te denken of dat hetgeen is wat ze willen of waar ze gelukkig van worden.
zes reacties
Ik geloof dat we ongeveer in hetzelfde schuitje zitten. Dobberend en wel.
jnnk (URL) - 12-10-’04 17:38
jnnk (URL) - 12-10-’04 17:38
Heeeeel bekend klinkt dit!!! Ik ben net afgestudeerd, dan denk je toch nou nu weet ik het wel.
Nou hoe meer afwijzigingen ik krijg op mijn sollicitaties, hoe meer ik het niet meer weet.
Net als jij kan ik echt wel een rijtje opnoemen, wat de inhoud moet zijn van mijn toekomstig werk. Maar bestaat die baan wel? Zoja, als iemand die heeft laat diegene die baan nooit meer gaan. En we doen nu ook al niet meer aan prepensioen, dus het duurt nog wel ff voordat die baan van mij is!
Ik moet alleen echt nog leren, om te genieten, ik vind het moeilijk. Ik voel me schuldig dat ik niets doe. Maar ik kan er niets aan doen. Ik solliciteer, ik doe vanalles, maar er gebeurt niets.
Ik benijd ook diegene die al vanaf zijn 8e wist wat hij/zij wilde worden....
Maar we komen er ook wel, dat weet ik zeker!
karin - 22-10-’04 14:59
Nou hoe meer afwijzigingen ik krijg op mijn sollicitaties, hoe meer ik het niet meer weet.
Net als jij kan ik echt wel een rijtje opnoemen, wat de inhoud moet zijn van mijn toekomstig werk. Maar bestaat die baan wel? Zoja, als iemand die heeft laat diegene die baan nooit meer gaan. En we doen nu ook al niet meer aan prepensioen, dus het duurt nog wel ff voordat die baan van mij is!
Ik moet alleen echt nog leren, om te genieten, ik vind het moeilijk. Ik voel me schuldig dat ik niets doe. Maar ik kan er niets aan doen. Ik solliciteer, ik doe vanalles, maar er gebeurt niets.
Ik benijd ook diegene die al vanaf zijn 8e wist wat hij/zij wilde worden....
Maar we komen er ook wel, dat weet ik zeker!
karin - 22-10-’04 14:59
Laura - 11-10-’04 23:55