01 10 04 - 11:26
Gepost door: admin
In Memorian
Vandaag werd ik wakker en meteen geconfronteerd met de dood.
Via mijn wekkerradio waren de eerste geluiden die ik vanochtend hoorde woorden over een doodgeschoten politieagent.
Daar word je echt meteen klaarwakker van. Huppakee, weg uit slaapland, welkom in de werkelijke wereld.
Vandaag precies twee jaar geleden werd ik naar mijn mening veel te vroeg wakker. Door het overgaan van mijn telefoon. Het was ongeveer 9 uur in de ochtend en ik voelde me niet geroepen om op te nemen. Bij de tweede keer overgaan, was ik toch wel wakker en nieuwsgierig. Ietwat ge?rriteerd sprong ik mijn bed uit en nam op.
En toen werd ik ook geconfronteerd met de dood.
Ik had een vriendin aan de lijn en zij vertelde me dat een goede vriend van ons die nacht was overleden.
Plotseling.
Zomaar.
Uit het niks.
Daar werd ik niet klaarwakker van. Ik belande in een soort van roes waar ik dagenlang in heb verkeerd.
Zoveel emoties.
Die week hadden we intensief contact met zijn ouders en de grote vriendenkring om hem heen. Huilen. Lachen. Verbijsterd zijn. Herinneringen ophalen.
Tot op de dag van vandaag is dat het meest onwerkelijke wat ik heb meegemaakt.
En dat is het nog steeds nu ik er zo over nadenk.
Stefan, ik zal je nooit vergeten.
Via mijn wekkerradio waren de eerste geluiden die ik vanochtend hoorde woorden over een doodgeschoten politieagent.
Daar word je echt meteen klaarwakker van. Huppakee, weg uit slaapland, welkom in de werkelijke wereld.
Vandaag precies twee jaar geleden werd ik naar mijn mening veel te vroeg wakker. Door het overgaan van mijn telefoon. Het was ongeveer 9 uur in de ochtend en ik voelde me niet geroepen om op te nemen. Bij de tweede keer overgaan, was ik toch wel wakker en nieuwsgierig. Ietwat ge?rriteerd sprong ik mijn bed uit en nam op.
En toen werd ik ook geconfronteerd met de dood.
Ik had een vriendin aan de lijn en zij vertelde me dat een goede vriend van ons die nacht was overleden.
Plotseling.
Zomaar.
Uit het niks.
Daar werd ik niet klaarwakker van. Ik belande in een soort van roes waar ik dagenlang in heb verkeerd.
Zoveel emoties.
Die week hadden we intensief contact met zijn ouders en de grote vriendenkring om hem heen. Huilen. Lachen. Verbijsterd zijn. Herinneringen ophalen.
Tot op de dag van vandaag is dat het meest onwerkelijke wat ik heb meegemaakt.
En dat is het nog steeds nu ik er zo over nadenk.
Stefan, ik zal je nooit vergeten.
zes reacties
H? hallo...
kwam gister ineens in me op...1 oktober is het twee jaar geleden dat Stefan overleed. Kende hem niet zo goed als een hoop andere mensen, maar had wel leuke herinneringen aan hem... Weet ook nog hoe ik het nieuws hoorde. Kwam op MSN en jij zei meteen dat je me zou bellen, want je had slecht nieuws. Dat nieuws dus. Wat wel onwerkelijk overkwam, want in die tijd was Lonne erg ziek en had ook niet veel tijd meer. Denk ook niet da'k die tijd ooit zal vergeten...draai vandaag Groeten uit Denemarken een keer extra voor 'm. Anyway...sterkte met vandaag...x
Maus
maus (E-mail) - 01-10-’04 14:47
kwam gister ineens in me op...1 oktober is het twee jaar geleden dat Stefan overleed. Kende hem niet zo goed als een hoop andere mensen, maar had wel leuke herinneringen aan hem... Weet ook nog hoe ik het nieuws hoorde. Kwam op MSN en jij zei meteen dat je me zou bellen, want je had slecht nieuws. Dat nieuws dus. Wat wel onwerkelijk overkwam, want in die tijd was Lonne erg ziek en had ook niet veel tijd meer. Denk ook niet da'k die tijd ooit zal vergeten...draai vandaag Groeten uit Denemarken een keer extra voor 'm. Anyway...sterkte met vandaag...x
Maus
maus (E-mail) - 01-10-’04 14:47
Slik, raar om ineens weer te lezen hoe anderen het hebben meegemaakt, zit nu ook weer te janken, Stefke blijft altijd.*knuffel*
Bob (E-mail) - 08-10-’04 20:30
Bob (E-mail) - 08-10-’04 20:30
Hallo lieve dochter,
OOk ik vergeet dat moment nooit meer dat jij me belde met dit bericht over Stefan. Het verdriet dat je had. Gelukkig waren jullie met vele vrienden om het verdriet te ondergaan en te delen.Ik dacht thuis na , onwerkelijk was het. Pyta.
pyta (E-mail) - 12-10-’04 22:36
OOk ik vergeet dat moment nooit meer dat jij me belde met dit bericht over Stefan. Het verdriet dat je had. Gelukkig waren jullie met vele vrienden om het verdriet te ondergaan en te delen.Ik dacht thuis na , onwerkelijk was het. Pyta.
pyta (E-mail) - 12-10-’04 22:36
NuYIhk aceejaxtdoep, [URL=http://urizcrsdxogi.com/]skycoqraivtr[/URL], [LINK=http://eyxluhuhyccd.com/]guzwqwkbnxyi[/LINK], http://tektxkgxkjan.com/
kegyvxz (E-mail) (URL) - 01-08-’07 06:11
kegyvxz (E-mail) (URL) - 01-08-’07 06:11
iris - 01-10-’04 14:17