31 10 04 - 18:21
Gepost door: admin
Can you feel it
Mensen hebben gevoelens. Die zijn soms zo sterk dat ze rare sprongen maken en niet meer zo goed nadenken.
En zo gebeurt het dat een bekende bijna aan het einde van een uitgaansavond van plan is om nog even te gaan kijken bij een feestje en vraagt of ik mee wil. Ja, leuk, gezellig. Net als we aanstalten maken om te gaan, staat hij oog in oog met het meisje dat hij leuk vindt. Of zij hem. Misschien wel allebei. In ieder geval zit er een spanning tussen hem en haar. Er is iets tussen hen. En het is duidelijk voor jou dat zij niet wilt dat hij weggaat. Niet daarheen. Niet zonder haar. Of niet met mij. Iets is er waardoor zij stil staan en gaan praten.
Ik sta er bij en voel me ineens in de weg staan. Gelukkig komt er een reddend engeltje voorbij waar ik mijn aandacht op kan richten. Waar ik even mee gaat zitten, een stukje verderop. Zodat ik wel in de buurt ben.
Met een schuin oog zie je hem en haar praten, er wordt een knuffel gegeven, meer gepraat.
En dan gaat zij terug naar binnen en hij gaat weg.
Ik begrijp dat mensen gevoelens hebben waardoor plannen ineens kunnen veranderen. Dat je op je gevoel moet afgaan. Dat een gevoel of een bui soms zo sterk aanwezig is dat de rest er even niet meer toe doet.
Alleen jammer soms dat door het volgen van je eigen gevoelens, anderen ook be?nvloed worden.
Door hun gevoelens werd de situatie voor mij ook ineens anders.
Ik werd leuk mee naar een feestje gevraagd en ineens was ik helemaal buiten beeld.
Onbelangrijk en vergeten.
Dat krijg je met mensen en hun gevoelens.
En zo gebeurt het dat een bekende bijna aan het einde van een uitgaansavond van plan is om nog even te gaan kijken bij een feestje en vraagt of ik mee wil. Ja, leuk, gezellig. Net als we aanstalten maken om te gaan, staat hij oog in oog met het meisje dat hij leuk vindt. Of zij hem. Misschien wel allebei. In ieder geval zit er een spanning tussen hem en haar. Er is iets tussen hen. En het is duidelijk voor jou dat zij niet wilt dat hij weggaat. Niet daarheen. Niet zonder haar. Of niet met mij. Iets is er waardoor zij stil staan en gaan praten.
Ik sta er bij en voel me ineens in de weg staan. Gelukkig komt er een reddend engeltje voorbij waar ik mijn aandacht op kan richten. Waar ik even mee gaat zitten, een stukje verderop. Zodat ik wel in de buurt ben.
Met een schuin oog zie je hem en haar praten, er wordt een knuffel gegeven, meer gepraat.
En dan gaat zij terug naar binnen en hij gaat weg.
Ik begrijp dat mensen gevoelens hebben waardoor plannen ineens kunnen veranderen. Dat je op je gevoel moet afgaan. Dat een gevoel of een bui soms zo sterk aanwezig is dat de rest er even niet meer toe doet.
Alleen jammer soms dat door het volgen van je eigen gevoelens, anderen ook be?nvloed worden.
Door hun gevoelens werd de situatie voor mij ook ineens anders.
Ik werd leuk mee naar een feestje gevraagd en ineens was ik helemaal buiten beeld.
Onbelangrijk en vergeten.
Dat krijg je met mensen en hun gevoelens.